#Scriptie | Het roer dat om moet

Het leed dat scriptie heet. Welke student is er niet mee groot geworden? Na een anderhalf jaar vakken volgen en stage lopen in zowel Sevilla en Reykjavik, brak eind vorig jaar de tijd van het afstuderen aan. De vorige keer dat ik wilde afstuderen, voor mijn master Vertalen, nam ik eerst een paar weken vrijaf, zou ik beginnen in de zomervakantie en afstuderen in september. Uiteindelijk begon ik pas in september, zag ik het in december niet echt meer zitten, schreef ik me in januari uit aan de Universiteit Utrecht en zat ik in februari tot april in Barcelona om na te denken wat ik wilde.

Lees verder “#Scriptie | Het roer dat om moet”

Advertenties

#IkVertrek | Ieder z’n eigen cocon

“Kan je zeggen dat door de verhuizing hiernaartoe dat je zo terug werd geworpen op jou en je gezin dat het eigenlijk de pijn, die er al zat, van het geen verbinding meer hebben met jezelf, heftiger naar boven is gekomen – in your face – waardoor je er wel mee om móest gaan?” Dát is de vraag die Maybritte van haar coach in haar schoot geworpen krijgt als de familie Boers voorzichtig uit een diep dal klimt… Maar hoe kwamen ze eigenlijk in dat dal terecht?

Lees verder “#IkVertrek | Ieder z’n eigen cocon”

#IJsland | Dag sjö

Toen ik om half negen half slapend nog eens m’n rooster bekeek, dacht ik te zien dat de les om 10:45 begon. Aangezien ik pas om half twee was gaan slapen, na een lange avond noorderlicht bekijken, vond ik het gerechtvaardigd om nog even te blijven liggen en uiteindelijk iets over tienen de deur uit te gaan. Eenmaal aangekomen op de stageschool, bleek de les echter al begonnen om 10:25. Slordig, maar gelukkig hoefde ik alleen maar te observeren.

Lees verder “#IJsland | Dag sjö”

#IJsland | Ik ga wel, ik ga niet, ik ga wel…

Ik ga naar IJsland, dat sowieso. De vraag is alleen of het een weekje vakantie wordt of inderdaad dat half jaar Spaans geven op de IJslandse universiteit. De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met het regelen van de inschrijving en het verkrijgen van de beurs en ik heb me continu begeven tussen het wel of niet gaan. Vooralsnog staat de uitslag nu op wel, maar totdat ik daadwerkelijk een IJslands klaslokaal betreed, durf ik er mijn hand niet voor in een geiser te steken.

Lees verder “#IJsland | Ik ga wel, ik ga niet, ik ga wel…”

#WIDM | Een kers op de taart van €50,-

De finale. Mijn mol, Annemieke, zit er nog altijd in. Vertel eens wat nieuws: mijn Mol haalt altijd de finale. Renate, Regina, Anniek, Frits, Art, Hadewych, Paulien, Susan en Marlijn wisten allemaal de finale te halen en lieten mij in de laatste aflevering in verwarring achter. Stiekem weet ik natuurlijk ook wel dat Annemieke onmogelijk de Mol kan zijn: het is nog nooit vertoond dat de Mol niet ontmaskerd werd. En ik weet ook heus wel dat al die kruizen in elke aflevering naar Klaas wijzen. Maar hóe leuk zou het zijn als het toch Tim was? Eerlijk is eerlijk: zo’n verrassende wending kan Wie is de mol? wel gebruiken.

Lees verder “#WIDM | Een kers op de taart van €50,-“

#WIDM | Twaalf Ellie’s en een beetje

Dag 16. De pot staat, net als vorig jaar, op een historisch laag bedrag. Met nog geen 7000 euro in kas en de finale in zicht, kun je bijna niet anders dan concluderen dat de Mol goed werk geleverd heeft. Maar dan is daar aflevering 8, rent Taeke Taekema in recordtempo een oude fabriek door en heeft pot zich in slechts twee dagen tijd verdubbeld. Penningmeester Annemieke mag zelfs biljetten in ontvangst nemen die de groep nog niet eerder had: iets waar Tim even zijn wenkbrauwen van optrekt. Uit schrik, of uit nieuwsgierigheid?

Lees verder “#WIDM | Twaalf Ellie’s en een beetje”

#Sevilla | Week 23/35

Ik was liever lui dan moe deze week. En nog steeds. Ik was praktisch te lui om m’n bed uit te komen en er ging geen dag voorbij of ik was pas rond tienen goed en wel opgestaan. Evengoed was ik te lui om naar bed te gaan als je dan maandag- op dinsdagnacht pas om half vijf ’s ochtends gaat slapen, komt het niet meer goed. Ik had me namelijk voorgenomen weer te beginnen vloggen, maar vond wel dat ik dan een nieuwe intro moest maken. En dat duurde iets langer dan ik had gedacht en puntje puntje puntje…
Lees verder “#Sevilla | Week 23/35”

#WIDM | Oelewappers in een mooiemannenauto

Dag 11. Na een half uur lang in de weer geweest te zijn met witte kopjes, witte boeken, witte hamers én witte jokers, waren de twee op het oog identiek lijkende decoren toch niet identiek genoeg: er werd weer geen geld verdiend. Nog nooit is een opdracht zo zwart-wit geweest dat het minste geringste kopje het verschil tussen 0 en 1500 euro maakte. Of kwam het door die hamer die Rop of Klaas verkeerd neer had gelegd? Eenmaal in het hotel is Cecile het gepuzzel in ieder geval nog niet moe en probeert ze het silhouet van de Mol te ontdekken op de achterkant van de biljetten…

Lees verder “#WIDM | Oelewappers in een mooiemannenauto”