Tussendoor

Terugblog #2017 | Pieken en dalen

Binnen staat de Top 2000 op, buiten wordt met regelmaat al vuurwerk afgeknald. Het is een mooie wisselende achtergrond bij het kerstdorp dat in de erker staat. Naast mij een kop thee, achter me de kerstboom en voor me een laptop. Mijn vingers bewegen zich sinds tijden over het toetsenbord om een blog te schrijven. Voor het eerst over dit toetsenbord, want op 11 juli had ik deze laptop nog niet eens. En zo is er wel meer dat ik toen nog niet had: een baan, een huis en een ex-vriend.

Doorgaan met het lezen van “Terugblog #2017 | Pieken en dalen”

Advertenties
Tussendoor

Déjà vu: Studeren in Sevilla?

Goede berichten uit het zuiden van Spanje. In de eerste week van maart had ik me ingeschreven voor de master Onderwijs van het Spaans als Vreemde Taal en van andere Moderne Talen aan de Universiteit van Sevilla. Binnen een week moet ik mijn inschrijving definitief maken: inschrijven voor vakken, het collegegeld (deels) betalen en dergelijke. En dat terwijl het collegejaar pas eind oktober begint.

Try once more, like you did before

Vorig jaar had ik me ook ingeschreven voor precies dezelfde master, maar toen bleken mijn aangeleverde documenten niet op orde: die waren in het Engels, maar die hadden naar het Spaans vertaald moeten zijn. “Zo gezegd, zo gedaan”: voor ruim driehonderd euro liet ik mijn diploma vertalen door een beëdigd vertaalster. Onder normale omstandigheden zou ik dat bedrag van de zotten gevonden hebben, maar aangezien ik zelf ook een vertaler in spe was, kon ik moeilijk klagen. Ik vond het destijds vooral vreemd dat, ondanks de Europese standaardiseringsdrift, diploma’s in het Engels niet geaccepteerd worden.

universiteitsevilla1

Doorgaan met het lezen van “Déjà vu: Studeren in Sevilla?”

Barcelona

BCN Week #5 | Fietsen, lesgeven en voetbal

Liep ik vorige week nog vrolijk door Girona, nu lig ik een beetje krakkemikkig in bed met een griepje. Getuige onder andere de vele kuchjes en zakdoekjes in de trein (en dan niet de zakdoekjes die door dak-/werklozen aan de man worden gebracht), de buren die ik ’s nachts hoor hoesten en het feit dat ik al de derde van de vijftien cursisten ben op wie de griep vat heeft gekregen, lijkt er sprake van een lichte griepgolf. Als je dan dagelijks heen en weer (soms zelfs twee keer) met de trein naar Barcelona gaat, kun je er bijna niet aan ontkomen… Tel daar nog eens bij op dat het soms echt stralend weer lijkt en je met je jas open over straat loopt en daarmee zo een koudje gevat hebt. Waarom denk je anders dat die Spanjaarden zo stoïcijns hun winterjas aanhouden? Ik daarentegen heb niet eens een winterjas meegenomen…

Ondanks dat ik me nu wat beroerd voel, begon afgelopen zaterdag wel degelijk goed met een fietstocht onder leiding van een gids. Op de fiets verkenden we de oude stad van Barcelona. Zoiets zou in Utrecht geen probleem zijn – daar zijn op sommige plekken de voetgangers in de minderheid –, maar in Spanje is men nog niet zo gewend aan fietsverkeer door de maar wat nauwe straatjes van de gotische wijk en de oude wijken daaromheen. Het was al met al een bijzondere ervaring, waarbij de gids ons naar exclusieve plekken bracht waar je normaal niet zo snel komt. Echt een aanrader voor als je de stad voor het eerst bezoekt, maar ook als je de stad juist al wel redelijk kent en daardoor de highlights kan overslaan om de wat meer onontdekte plekjes van Barcelona te bezoeken.

Doorgaan met het lezen van “BCN Week #5 | Fietsen, lesgeven en voetbal”