#Vlog | Het bruist dat het leeft!

Van Lagos via Portimão naar Faro, en van daaruit terug naar huis. Met de trein, onverwachts met de bus, met een BlaBlaCar, maar vooral… de benenwagen, want ik loop weer véél meer dan me lief is.

Lees verder “#Vlog | Het bruist dat het leeft!”

Advertenties

#Sevilla / #Algarve | Week 24/35

Aan het begin van de week had ik niet gedacht dat ik aan het eind van de week drie dagen in Portugal zou zijn. In een opwelling en misschien wel een vlaag van verstandsverbijstering, besloot ik een hostel in Lagos te boeken. Ik zou met de bus van Sevilla naar Ayamonte reizen, overvaren naar Vila Real de Santo Antonio en vanuit daar verder met de trein. Maar hoe kwam ik opeens tot die beslissing?
Lees verder “#Sevilla / #Algarve | Week 24/35”

#Vlog | De winter voorbij!

Eindelijk weer eens een vlog! Het mooie weer met temperaturen ver boven de twintig graden en het bezoek aan de IKEA (sinds tijden) nodigt uit om de camera mee te nemen. Of zaterdagmiddag nu ook het uitgelezen moment was om naar IKEA te gaan waar geen Småland is, valt te betwijfelen…

Spoiler alert: voor ik ga slapen kijk ik de aflevering van Wie is de mol. 😉

Lees verder “#Vlog | De winter voorbij!”

OMW | Het jochie dat niet antwoordde

De bus is niet het meest efficiënte vervoermiddel in Sevilla. Zo trekt zeker bus 31, die slalommend naar het centrum gaat, vreemd volk aan. Oud volk vooral ook, dat zich de sneller optie om te gaan lopen niet meer kan veroorloven. Vlakbij mij zit op de één van de drie invalidenstoelen een volkse vrouw van een jaar of vijfentachtig. Het lijkt alsof het vet of vocht van haar dikke enkels zich maar ternauwernood uit de benarde positie van de beklemmende zwarte schoenen heeft weten te bevrijden.

De mevrouw vraagt hoeveel haltes het nog is naar een bepaalde halte die ik niet kan verstaan. Niemand antwoordt. Na enkele seconden richt de mevrouw zich tot de buschauffeur. Ook de buschauffeur geeft geen antwoord. Ze trekt haar grote en platgedrukte neus eens op.

Lees verder “OMW | Het jochie dat niet antwoordde”

Sevilla | Week 9

Een week met een dip, dat was het. Op het busstation van Granada werd ik zaterdagavond ontvangen door Iris, die haar Erasmus daar volgt, en Nadine, die bij haar op bezoek was. Supergezellig en bovendien ook een goede afleiding om niet aan m´n ouders en opa en oma te denken die, tegen de tijd dat ik in Granada aankwam, het vliegtuig namen terug naar Nederland. Diezelfde avond hebben we gelijk heerlijk tapas gegeten: een heerlijke huzarensalade in een glas, kroketjes en gebakken aubergines met honing.

Zondag was de dag die ik wist dat zou komen. Al ruim een maand geleden hadden we de tickets voor het Alhambra gereserveerd. Omdat dit Moorse fort tot werelderfgoed is verklaard, ziet UNESCO er op toe dat de bouwwerken niet te veel lijden hebben. Zo mochten wij met de shift van twee uur ´s middags de Nazaríes-paleizen naar binnen. Na zeker zo´n drie uur rondgelopen te hebben, was het na een prachtig uitzicht op het fort in de schemering, tijd om weer naar huis te gaan. Tegen middernacht arriveerde ik weer in Sevilla en sliep ik sinds dagen weer in m´n eigen bed.

Lees verder “Sevilla | Week 9”