#Tussendoor | Op het randje

Het is iets over enen ’s middags. Ik ben te laat van huis gegaan en kom daardoor te laat aan op de uni. Tot “overmaat van ramp” (wat ik an sich een nogal overdreven uitdrukking vind) blijkt ook het fietsstation vol. Ik wil inloggen om extra minuten te krijgen om m’n fiets ergens anders te stallen, maar prompt weet ik m’n inlogcode niet meer. Dat wat ik normaal gedachteloos intik, komt nu niet naar boven.
Lees verder “#Tussendoor | Op het randje”

Advertenties

Drie maanden op de Alarmcentrale

Goedemorgen/-middag/-navond/-nacht, ANWB Alarmcentrale, u spreekt met Richard. Wat kan ik voor u doen? 

Dat moet de man gehoord hebben toen hij mij aan de lijn kreeg. Wat kon ik voor hem doen zodat hij niet die 9000 euro moest betalen voor een sleep? Blind van woede en wanhoop was hij niet in staat mij te horen zeggen dat dit omgerekend vanuit de lokale valuta een kleine 75 euro was en dat dit gewoon gedeclareerd zou mogen worden. Een andere man wist eigenlijk helemaal niet of ik überhaupt iets voor hem kon doen, toen hij met caravan en al vanwege een spoedgeval in the Middle of Nowhere werd achtergelaten door de sleper met wie hij op weg was naar een garage. En dat verhaal van die oude man die in het bos verdwaalde nadat hij op zoek ging naar de openbare weg, en die uiteindelijk gevonden werd door de plaatselijke politie, is helemaal een verhaal apart.

Een feelgoodstory was het verhaal van die vader die bereid was zo’n 1000 kilometer af te leggen om zijn zoon vanuit Nederland op te halen. Een ander goed voorbeeld voor al die mensen die zeuren en klagen over met name de hitte en de wachttijd, waren de mensen die aan het einde van de wereld stonden en onder het genot van borrelnootjes geduldig zo´n uur of vijf hebben staan wachten op de wegenwacht zonder ook maar één keer te klagen. Ik zal al die prachtige verhalen niet snel vergeten en ik had ze maar wat graag vereeuwigd in een blogartikel. Maar buiten het feit dat dit in principe allemaal vertrouwelijk is, had ik er waarschijnlijk niet eens tijd voor gehad.

Lees verder “Drie maanden op de Alarmcentrale”

BCN | Werk of geen werk?

Het is een ongeschreven wet: als je besluit weg te gaan, komen er opeens allerlei dingen op je pad waardoor je misschien toch had kunnen en willen blijven. Zoals ik vorige week vertelde in mijn BCN-weekverslag, ben ik via LinkedIn benaderd door een bedrijf voor een functie als taalkundige voor Nederlandse en Vlaamse projecten. Het is een bedrijf dat zoek- en vraagmachines levert aan bedrijven. Het bedrijf is grofweg tweeledig: een technische en een taalkundige tak.

Het sollicitatiegesprek duurde zo’n drie kwartie en daarna moest ik een test doen waarvoor ik een uur de tijd had. De test bestond onder andere uit het samenvatten van een Engelse tekst van drie kantjes tot één alinea en die samenvatting vervolgens weer vertalen naar het Nederlands; het invoeren van vragen in een vraagmachine van Iberia.com en problemen constateren die betrekkeling hebben tot taal (één zo’n voorbeeld was dat “Does Iberia fly to The Netherlands?”wel resultaat opleverde en “Does Iberia fly to Holland?” niet); taalkundige regels opstellen voor woorden die meerdere functies kunnen hebben (“werk” kan zowel een werkwoord zijn (“ik werk”) maar ook een zelfstandig naamwoord (“het werk”); en een heel technisch iets waarvan ik niks begreep.

Lees verder “BCN | Werk of geen werk?”

Déjà vu: Studeren in Sevilla?

Goede berichten uit het zuiden van Spanje. In de eerste week van maart had ik me ingeschreven voor de master Onderwijs van het Spaans als Vreemde Taal en van andere Moderne Talen aan de Universiteit van Sevilla. Binnen een week moet ik mijn inschrijving definitief maken: inschrijven voor vakken, het collegegeld (deels) betalen en dergelijke. En dat terwijl het collegejaar pas eind oktober begint.

Try once more, like you did before

Vorig jaar had ik me ook ingeschreven voor precies dezelfde master, maar toen bleken mijn aangeleverde documenten niet op orde: die waren in het Engels, maar die hadden naar het Spaans vertaald moeten zijn. “Zo gezegd, zo gedaan”: voor ruim driehonderd euro liet ik mijn diploma vertalen door een beëdigd vertaalster. Onder normale omstandigheden zou ik dat bedrag van de zotten gevonden hebben, maar aangezien ik zelf ook een vertaler in spe was, kon ik moeilijk klagen. Ik vond het destijds vooral vreemd dat, ondanks de Europese standaardiseringsdrift, diploma’s in het Engels niet geaccepteerd worden.

universiteitsevilla1

Lees verder “Déjà vu: Studeren in Sevilla?”

Met de bici door het oude Barcelona

Als gastblogger ging ik op uitnodiging van Ingeborg van BroodenTomaat en barcelonainfo.nl op fietstocht door het oude Barcelona. Met twee anderen en de gids, een local uit het noorden van Nederland, vertrok ik vanaf fietsenwinkel El Ciclo in de gotische wijk. El Ciclo is al een bezienswaardigheid en is een werkplaats, atelier en winkel in één. Ook al heb je niet direct plannen om Barcelona per fiets te verkennen, is deze fietsenwinkel zeker een bezoekje waard!

SAMSUNG CAMERA PICTURES
El Ciclo | Parc de la Ciutadella

Vanaf El Ciclo reden we door de wijk Born, langs het Palau de la Música, naar Parc de la Ciutadella, de plek waar zo´n 300 jaar geleden een citadel werd gebouwd door de Spanjaarden en de Fransen in hun strijd tegen de Catalanen. Een groot gedeelte van de Born moest hiervoor wijken, maar de opgegraven middeleeuwse grondvesten van dat gedeelte van de wijk zijn te bezichtigen in de Mercat del Born.

Van het Parc de la Ciutadella fietsten we langs de grote fontein naar de Olymische haven en vervolgens langs de kust naar Barceloneta, een dichtbevolkte wijk die is ontstaan om de door de citadel verdreven Borners een nieuw onderkomen te geven. Het zag er destijds helemaal niet uit zoals we het nu kennen: vergeet niet dat de Barcelonese stranden eigenlijk kunstmatig zijn aangelegd. De hele kusstrook tussen de Olympische jachthaven en Barceloneta was nog geen halve eeuw geleden niets meer dan een krottenwijk met de naam Somorrostro, iets wat drastisch veranderde toen Barcelona de Olympische Spelen van 1992 toegewezen kreeg.

Lees verder “Met de bici door het oude Barcelona”

De tijd om de broekriem aan te halen is voorbij

Het leek op voorhand een makkelijke missie: een broek kopen in de stad. Ik wist al welke winkel, welke kleur, welk type (keuze uit superskinny, skinny, slim fit, regular en anti-fit, en ja, ooit ga ik een anti-fit kopen, lijkt me hilarisch)  en kon een goede gok wagen welke maat: 29/32, zoals bijna altijd. Soms gebeurt het wel eens dat maat 29 simpelweg overgeslagen wordt en je het moet doen met een te krappe 28, die dan ook vaak nog eens net te kort is waardoor je alleen maar een bepaald type schoen eronder kan dragen (of zeer acceptabele sokken), of een te ruime 30. Om het even te illustreren voor de mensen die mij geregeld zien: die ene kobaltblauwe broek is een 28, die goudbruinige broek een 30 en de zandkleurige broek een 29. Eh… ja. Je hebt geen idee? O.

Lees verder “De tijd om de broekriem aan te halen is voorbij”

Op zoek naar de mol met een tunnelvisie van hier tot Vladivostok

Men gaat over lijken in Oekraïne, dat wordt met de dag duidelijk. De VS wijst naar de separatisten en indirect naar Rusland, terwijl Rusland naar Oekraïne wijst. Maar de huidige situatie aanschouwende, stel ik mezelf de vraag: wie heeft nu het meeste ‘voordeel’ bij deze ramp, voor zover je daarvan spreken mag? Mijns inziens is dat toch echt Oekraïne zelf, nu het een internationaal podium gebruikt om de rebellen weg te vagen (en daarmee ook nog eens het rampgebied blokkeert) en zo de westerse wereld kan laten zien wat voor nare buren ze hebben. Oekraïne misbruikt al deze aandacht en het komt ze allemaal erg goed uit. Ik denk niet dat we langer onze ogen kunnen en mogen sluiten dat Oekraïne inderdaad een dubieuze rol, misschien zelfs wel de hoofdrol heeft gehad bij deze aanslag. Vandaar dat ik maar eens mijn twijfels heb besloten op te tekenen.

Lees verder “Op zoek naar de mol met een tunnelvisie van hier tot Vladivostok”