Tussendoor

Terugblog #2017 | Pieken en dalen

Binnen staat de Top 2000 op, buiten wordt met regelmaat al vuurwerk afgeknald. Het is een mooie wisselende achtergrond bij het kerstdorp dat in de erker staat. Naast mij een kop thee, achter me de kerstboom en voor me een laptop. Mijn vingers bewegen zich sinds tijden over het toetsenbord om een blog te schrijven. Voor het eerst over dit toetsenbord, want op 11 juli had ik deze laptop nog niet eens. En zo is er wel meer dat ik toen nog niet had: een baan, een huis en een ex-vriend.

Het was een jaar met pieken en dalen, maar al met al kan ik toch wel stellen dat ik uit al wat negatief was, iets positiefs heb kunnen halen. Cliché, maar toch. Het was het jaar dat er een moeder van een vriendin overleed, maar ook het jaar dat drie koppels in onze vriendengroep hun bruiloft aankondigden. Het was een jaar dat ik nog steeds niet afgestudeerd ben, maar ik heb wel een baan als docent Spaans op een middelbare school weten te bemachtigen en inmiddels geef ik ook cursussen vanuit mijn eigen bedrijfje, dat ik ook dit jaar opgestart heb. Het was een jaar dat ik verliefd werd en een relatie kreeg die na twee maanden stuk liep.

Scriptie

Even terug naar de maand mei. Ik kwam net terug in Londen en zat er gelukkig weer volop in. Het voornemen was de scriptie af te hebben voor ik aan mijn zomerbaan bij de ANWB Alarmcentrale zou beginnen, ik zou namelijk ook tijdelijk een kamer gaan onderhuren in Den Haag, zodat ik makkelijk naar werk kon gaan: 10 minuten fietsen in plaats van een uur met het OV. Al snel schoof de deadline op naar de verhuisdatum, een week nadat ik begonnen was met werken. Toen ook dat niet lukte, verschoof de deadline naar de daadwerkelijke deadline van de Universiteit van IJsland: 5 september. Spanning alom.

Maar het ging allemaal wat stroef aan mijn kant en de begeleiding zat ook op een laag pitje gedurende de zomervakantie. Als er iets is wat er dan níet moet gebeuren, is dat je verliefd wordt en alles om je heen vergeet. En precies dát gebeurde. Ook de laatste deadline werd niet gehaald, maar inmiddels heb ik een nieuwe begeleider toegewezen gekregen van de Universiteit van Sevilla en volg ik het reguliere afstudeerprogramma met een verdediging in de zomer van 2018.   

Liefde

Eind juli, begin augustus kwam ik via een datingapp in contact met iemand die ik herkende als match van een andere datingapp, zo rond januari. Je moet weten: ik had het eerste halfjaar al twee potentiële dates versleten en al vele matches voorbij zien komen, dus toen het na de eerste date met D. ernaar uitzag dat het wel eens wat zou kunnen worden, ging de verliefdheidsmeter al snel omhoog. Drie keer is scheepsrecht, toch? Nog geen twee weken maar vele kort op elkaar volgende dates, vonden we het eigenlijk al tijd om ons uit te roepen als koppel. En die uitroep werd met veel enthousiasme door onze beider vrienden en familie ontvangen.

 

 

Begin september had D. al een reis naar Ibiza staan, maar omdat we 9 september precies een maand zouden hebben besloot ik als verrassing ook twee dagen naar Ibiza te komen. Het was een fantastische tijd: de eerste maand hebben we ontzettend genoten van het samenzijn en Ibiza voelde als kers op de taart en als een bevestiging dat het goed zat. Toch kwam daarna de sleur erin. Ik moest m’n ondergehuurde kamer uit en was dus meer bij D. thuis dan bij m’n ouders te vinden, ik was veel aan het werk en we vervielen in een soort routine. Begin oktober besloten we er een punt achter onze relatie te zetten, maar niet achter onze vriendschap. We zien elkaar nog steeds geregeld om naar de sportschool of de film te gaan en behalve een ex, ben ik dus ook een vriend rijker.

Werk

In september ben ik begonnen als docent Spaans op de middelbare school in Amsterdam waar ik vijf jaar geleden ook stage gelopen heb. In principe had ik niet direct voor ogen om al als docent aan de slag te gaan dit jaar (want eerst die verdomde scriptie af), maar toen ik deze vacature zag vond ik dat ik wel móest reageren. Ik had stiekem wel verwacht dat ze me uit zouden nodigen voor een gesprek maar ik had niet gedacht dat ze me, gezien mijn weinige ervaring, een baan zouden aanbieden. In eerste instantie bleek dat ook niet het geval: ik zou alleen vijf weken bijna voltijds aan de slag kunnen voor vervanging van een mijn vroegere stagebegeleider. Omdat iets beter is dan niets en alle ervaring mooi meegenomen is, besloot ik het te doen. Ik zag mezelf al met een flinke dot geld op zak een reis naar Latijns-Amerika maken in november, tot ik twee weken later gebeld werd dat er toch ook twee klassen beschikbaar waren voor mij voor het hele jaar, hetzij op een andere vestiging. Daar werk ik nu twee tot drie dagen per week en heb ik het de afgelopen drie maanden ontzettend naar mijn zin gehad.

Huis
Toen mijn relatie met D. voorbij was, zag ik het echt niet zitten om weer volle bak bij mijn ouders te gaan wonen. Bovendien was Den Haag ook veel praktischer nu ik twee dagen in Amsterdam werkte.  Als een gek ben ik op zoek gegaan naar een studiootje, maar dat bleek niet eenvoudig. Vaak werd drie keer de huur als maandinkomen gevraagd, en daar kwam ik met de twee klassen die ik lesgaf natuurlijk nooit aan. Ik zat al behoorlijk bij de pakken neer, tot ik op Kamernet een heel huis aangeboden zag staan voor een luttele 425 exclusief per maand. In de advertentie werd aangegeven dat het nogal gedateerd was en bij de bezichtiging bleek dat inderdaad zo te zijn. Maar ik zag mogelijkheden en hoewel de verhuurster eerst wat voorzichtig was met al mijn opknapplannen, kreeg ik na een paar dagen te horen dat ik het geworden was. Op 1 november kreeg ik de sleutel en we zijn zeker een goede drie maanden aan het klussen geweest.  Bij dezen alvast de metamorfose van de woonkamer:

 


Fitness

En dan moest er tussen al die liefdesperikelen, drukte op het werkt en verhuis- en klusstress ook nog tijd zijn om naar de sportschool te gaan. Omdat ik tegen het begin van de zomer zo veel tijd in m’n scriptie stak en ik daarna druk was met mijn zomerbaantje bij de ANWB Alarmcentrale, was ik lang niet meer zo fanatiek als aan het begin van het jaar. Een geluk was dat D. ook een fanatiek fitnesser was, en nog steeds is. Onze eerste date was dan ook een sportdate en ook toen wij een relatie kregen zijn we bijna altijd samen gaan sporten, vijf a zes keer in de week. Als ik op de weegschaal kijk, zie ik nog niet veel verschil met begin dit jaar en heb ik bij lange na niet de 70 kilo gehaald die ik zo graag wilde aantikken. Als ik in de spiegel kijk, zie ik wél verschil, dus des te meer motivatie om ook in 2018 met nog een tandje erbij door te knallen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s