#Fitness | De kilo’s vliegen eraan

Iets meer dan vier maanden geleden begon ik (weer) met fitnessen in de sportschool. Toen ik uit IJsland kwam woog ik slechts 56 kilo, waardoor ik met een lengte van 1.76 net onder de grens van een gezond gewicht dook. Tijdens een verhuizing in IJsland kon ik ook maar met moeite de spullen van beneden naar boven krijgen en dus besloot ik eenmaal terug op Nederlandse bodem me vrijwel direct in te schrijven bij de sportschool.

Ik begon fanatiek met vijf dagen in de week om zes uur m’n bed uit om om zeven uur in de sportschool te staan. Met name wilde ik iets doen aan mijn spillebenen, dus twee van de vijf dagen besloot ik die te gaan trainen. Verder wilde ik niet alleen dat je m’n buikspieren zag – want natuurlijk zie je die als je maar 56 kilo weegt – maar ook dat je ze kon voelen: de zogenaamde gebakken broodjes. En de overige drie dagen? Gewoon “de rest” van het lichaam trainen. In het begin zie je altijd het snelste resultaat, maar ook als je na een paar weken het gevoel hebt dat je stilstaat, moet je doorzetten. Dit is het punt waar de meeste nieuwjaarsvoornemens sneuvelen en het rustiger wordt in de sportschool.

Het starten van een instagramaccount met alleen fitnessfoto’s heeft zeker geholpen. Behalve dat het leuk is om je eigen voortgang bij te houden, ga je ook andere fitnessgerelateerde instagramaccounts volgen die je van veel informatie kunnen voorzien. Natuurlijk moet je dat soms met een korreltje zout nemen, maar ook zie je bijvoorbeeld oefeningen of aandachtspunten die je zelf nog niet bedacht had of eiwitbronnen waar je nog nooit van gehoord had. Zo kwam ik door instagram ertoe om rijst- en erwteneiwit te gebruiken, wat vanwege mijn koemelkallergie een welkome ontdekking was.

En zo komen we eigenlijk direct op misschien wel het belangrijkste element van fitness: voeding. Wil je echt in spiermassa aankomen, moet je goed opletten op wat je eet en vooral dat je behalve gezond, ook veel eten. Zeker voor van nature tengere mensen zoals ik, is aankomen alles behalve gemakkelijk en het bereiken van de 60 kilo voelde als een omslagpunt. In totaal is het me gelukt om de afgelopen vier maanden zo´n acht kilo aan te komen.

Ik probeer elke drie tot vier uur een eiwitrijke en lunchwaardige maaltijd te nuttigen (dus niet een reepje of iets dergelijks) en juist doordat ik zoveel sport, voel ik ook echt de behoefte om zoveel energie tot me te nemen. Door me elke ochtend te wegen, weet ik dat ik nóg meer moet eten als ik zie dat ik minder weeg dan de vorige ochtend. Zo stond ik vanochtend op met 800 gram (63.0) minder op de weegschaal dan gisteren (63.8) en lijkt mijn doel om 64.0 aan het eind van de maand te wegen, een stuk verder weg.  Ik noem dat de resetstand: als ik een normaal etenspatroon volg, zal mijn lichaam zich geleidelijk aan terugzetten naar het gewicht wat ik van nature heb, zo rond de 58.0. Een goede motivatie dus om veel te blijven eten!

17881765_280987655658250_1905950570062020608_n

Het fijne is dat ik me niet dikker voel ondanks dat ik acht kilo zwaarder ben. Wel voel ik me voller, ongetwijfeld door de toegenomen spiermassa maar toch zeker ook vet. Is dat erg? Nee, alles behalve. We kennen allemaal wel het ideaalplaatje van de man (of vrouw) die superstrak in zijn (of haar) vel zit, maar het is ongezond om het hele jaar lang die vorm te behouden. Om in massa aan te komen moet je namelijk meer eten dan de standaard dagelijkse behoefte, zodat je spieren zich zo goed en snel mogelijk kunnen herstellen. Het is dan ook (voorlopig) niet mijn streven om er strak uit te zien, maar wel om grotere en vooral ook sterkere spieren te krijgen.

Inmiddels ga ik zes keer per week naar de sportschool, nadat ik een tijdje ook “slechts” drie keer per week ben gegaan. Ik merkte dat ik toch minder progressie maakte toen ik minder vaak ging en alle spiergroepen met elkaar combineerde. Sinds twee weken volg ik het zogenaamde pull-push-schema dat ik via instagram tegenkwam, waarbij je de ene dag push-oefeningen (met name voor borst, schouders en triceps) en de andere pull-oefeningen (met name voor rug, monnikskapsspier en biceps). Doe dat twee keer in de week en tel daar nog twee dagen om benen te trainen bij op, en je zit zo aan de zes keer per week. Vier van de zes dagen doe ik dan ook nog een buikspiergroepsles die elke keer weer killing is, maar wel een lekker gevoel geeft.

Hoewel ik niet kan ontkennen dat fitness een zekere dwangmatigheid met zich meebrengt, sla ik ook wel eens een keertje over als ik niet kan of me wat minder voel. Het allerbelangrijkste is uiteindelijk toch motivatie en juist door soms niet te gaan, ben je de volgende dag weer des te gemotiveerder. Je voortgang bijhouden, met foto’s of bijvoorbeeld met een logboek waarin je bijhoudt hoe zwaar de gewichten zijn die je gebruikt, helpt zeker.

Je zult mij echt niet precies bijhouden hoeveel gram eiwit, vet een koolhydraten ik binnenkrijg, maar misschien word ik wel chagrijnig als ik al vier uur niets gegeten heb omdat ik in mijn hoofd de grammen er af voel vliegen. Om je motivatie te behouden is het vooral belangrijk haalbare doelen te stellen en die naar boven of beneden bij te stellen, maar wel zodat het een uitdaging is. Wat mijn doel is? Mijn doel is om eind 2017 rond de 70 kilo te wegen. Denk ik dat het gaat lukken? Natuurlijk.

Advertenties

2 gedachtes over “#Fitness | De kilo’s vliegen eraan

  1. Wauw een super blog, ik merk dat je zeker de goede instelling heb.
    Ik ga je volgen, ik ben benieuwd naar vooruitgangen!
    Hierbij kan ik zeggen dat je jouw doel zeker gaat halen 😉 keep your head up & stay fittastic!

    Greetz – fittasticblog

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s