#IJsland | Vika fjórtán og hálft

Inmiddels ben ik alweer een maand terug in Nederland, maar het verslag van de laatste anderhalve week liet al die tijd op zich wachten. Het is altijd weer wennen om een nieuw ritme te vinden, weer thuis wonen, andere (met name sociale) verplichtingen te hebben. Die laatste anderhalve week in IJsland ging ontzettend snel voorbij en voor ik het wist stond ik met twee koffers op het busstation van Reykjavik om naar de Internationale Luchthaven van Keflavík te gaan. Wat ging eraan vooraf?

Een verhuizing, dat ging er aan vooraf. Op donderdag 1 december kregen we gezelschap van nieuwe huisgenoot C. Samen met huisgenote B. en nog wat andere vrienden van C. verhuisden we alle spullen van drie straten verderop naar De Heilige Stoel, zoals ons huis altijd genoemd wordt (La Santa Sede in het Spaans): in vroeger tijden was ons huis de plek was waar de meeste feestjes gehouden werden. Die tijden liggen achter ons en in de maanden dat ik er woonde, stonden de avonden vooral in teken van Netflixen en af en toe een gezellig etentje. De Heilige Stoel kreeg niet alleen een nieuwe huisgenoot, maar ook een nieuwe bank, een slaapbank notabene, wat het vele Netflixen (en het vervolgens in slaap vallen) nóg aantrekkelijker maakte. O, en C. bracht ook nog obesitas-kat Kuttur met zich mee!

Het was ook de week waarin ik m’n stage definitief afsloot met een beoordelingsgesprek, waarvoor ik op voorhand al een verslag moest schrijven van slechts 1500 woorden. Voor een stage van drie maanden en dertig zelf gegeven lesuren, was het nog een behoorlijke opgave binnen de marges van het redelijke te blijven. M’n twee stagebegeleidsters waren beide vol lof over hoe ik de stage doorlopen had en dus mocht ik naar huis met een 9,5, want, zo zeiden ze, een 10 voor stages wordt nu eenmaal niet gegeven.

De laatste maandag hadden mijn huisgenotes A. en B. me uitgenodigd voor een afscheidsetentje. Eenvoudig was dat niet, want A. is veganistisch én allergisch voor gluten en zelf heb ik ook de nodige allergieën, namelijk voor koemelk en voor pinda. Huisgenote B. had weinig te wensen zolang er geen jalapeño in zat, en juist dat bleek in de sushitent waar we wilden gaan eten een veelvuldig gebruikt ingrediënt. Aanpassingen waren gelukkig geen probleem, maar toen uiteindelijk bleek dat de rijst gluten bevatte, of, zoals de serveester het zei, “een neefje van de gluten”, besloten we onze biezen te pakken en ergens anders heen te gaan.

Uiteindelijk hebben we even verderop heerlijk, maar veel te veel gegeten. Zo veel, dat ik pas drie uur ´s nachts kon slapen. Aangezien ik die dinsdag een gesprek had met m’n scriptiebegeleidster, kon ik ook niet uitslapen. Ook had ik me voorgenomen om de nacht van dinsdag op woensdag niet te gaan slapen, want om drie uur ’s nachts zou ik namelijk de eerste bus richting de internationale luchthaven nemen, alwaar mijn vlucht naar Amsterdam om zes uur vertrekken zou. En dan moesten er natuurlijk ook nog souvenirs en IJslandse kerstkaarten gekocht worden!

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Een laatste blik op Háskóli Íslands, de universiteit (lett. hogeschool) van IJsland.

Het gesprek met de scriptiebegeleidster was positief. Zelf heb ik ook veel zin om er aan te beginnen, en dat is toch wel een randvoorwaarde om van een scriptie een succes te kunnen maken. Het was de laatste keer, in ieder geval dit jaar, dat ik naar de universiteit liep, ware het niet dat ik vergeten was m’n geleende boeken in te leveren en dus nog een keer terug moest. Eenmaal thuis moest ik m’n kamer nog aan kant maken, de laatste dingen in de koffers doen, nog even wat uurtjes slaap proberen te pakken, een maaltijd uit de vriezer opwarmen, gezellig Netflixen met m’n huisgenoten, afscheid van ze nemen en om twee uur ’s nachts de deur achter me dicht doen.

Inmiddels ben ik dus alweer een maand terug in Nederland. Met mijn scriptie ben ik nog niet heel veel verder als het op woorden aankomt, maar het plan van aanpak en de achterliggende theorie zijn klaar en het is dus vooral een kwestie van uiteenzetten van dat wat ik in mijn hoofd bedacht heb. Anders dan de vorige masterscriptie die ik moest schrijven voor mijn master Vertalen in Utrecht (die ik dus ook nooit afgemaakt heb), zie ik het nu wél helemaal zitten. Wel heb ik even vakantie genomen nadat ik 15 december na een week flink aanpoten (want te laat begonnen) nog een werkstuk ingeleverd had. Inmiddels heb ik ook daar mijn cijfer van terug: een 9. En de cursus IJslands heb ik ook binnen gehengeld, dus ik ben meer dan een tevreden mensch.

Eind april moet ik de finale versie van de scriptie inleveren, die ik dan vervolgens eind mei moet verdedigen. Dat mag eventueel via Skype, maar natúúrlijk laat ik de mogelijkheid om weer terug naar IJsland te gaan niet onbenut… Ondertussen zal ik proberen ook tijd te vinden om de vlogs van de excursies en van de reis naar Canada te bewerken en online te zetten, dus ook nu geldt zoals altijd: vergeet niet af en toe hier een kijkje te nemen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s