#IJsland | Vika tólf

De winter is begonnen. Een dik pak sneeuw laat nog altijd op zich wachten (hopelijk niet al te lang meer), maar de hele afgelopen week schommelde de temperatuur rond het vriespunt. Het heeft ook wel gesneeuwd, maar niet genoeg dat het ook bleef liggen. Op de bergen aan de overkant van de baai is dat een heel ander verhaal: die zijn al dagenlang bedekt met een witte deken. En inmiddels is ook de plas in het centrum van Reykjavik bijna helemaal bevroren…

Het winterse weer had ook een keerzijde: de ijzige wind. Die stond volop op de voorkant van ons oude huisje en woei als het ware door de kieren van de houten kozijnen en deed de verjaardagsvlaggetjes, die we een week eerder hadden opgehangen voor huisgenote B., flink wapperen. De verwarming in de keuken kon het ook allemaal niet meer bolwerken en al snel werd de keuken een onaangename verblijfplaats en verhuisde ook de waterkoker naar de woonkamer.

Dinsdag ving de winterstorm aan en juist die avond moest ik op pad om naar een Harry Potter-concert te gaan van een jongerensymfonieorkest en –koor. De dag ervoor nog voornemens om een wandeling van een uur naar de kerk in kwestie af te leggen, besloot ik vanwege de heuse sneeuwstorm toch maar met de bus te gaan. Uiteindelijk bleek slechts de helft van het concert gewijd aan Harry Potter (en de andere helft aan klassieke muziek), maar het was het trotseren van de kou, wind en sneeuw zeker waard.

Huisgenote A. werd met de weeromstuit van de tocht ook nog eens ziek. Niet zo gek, want in haar kamer aan de voorkant sluit het ruim ook niet goed én de verwarming daar werkt ook nog eens maar op halve krachten. Al snel zochten we allen ons heenkomen in de warme woonkamer, met de deur dicht, de verwarming op de hoogste stand en de TV aan. Er werd dientengevolge heel wat genetflixt en geyoutubet de afgelopen week.

IJsland blijft een prachtig land en als het niet zo gewaaid had, had ik graag afgelopen weekend een excursie naar het zuiden gedaan. Dat staat nog hoog op de agenda, dus het is afwachten of het weer het toelaat de komende week wel toelaat. Maar ook Reykjavik zelf blijft een prachtig plaatje en dat werd eens te meer duidelijk aan het eind van de afgelopen week, bij zonsondergang. Rond de klok van half vijf trok ik bij het rood kleuren van de lucht richting de plas om getuige te zijn van dit prachtige tafereel:

Ondanks dat het tijdstip waarop de zon ondergaat niet heel erg laat is in vergelijking met het Noord-Europese vasteland, is de zonsopkomst omstreeks half tien. Omdat ik in principe nooit verplichtingen heb in de ochtend, sluipt het er nogal vaak in om ook pas rond die tijd wakker te worden. Met een essay, een stageverslag en eigenlijk ook al een scriptie in het vooruitzicht, is het tijd dat daar verandering in komt. Die zonsopkomst wordt immers alleen maar later en later…

 

Advertisements

2 gedachtes over “#IJsland | Vika tólf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s