#IJsland | Vika ellefu

Het was de week waarin Donald Trump de Amerikaanse verkiezingen won, Sinterklaas nog bijna eerder aan land kwam dan Hillary Clinton haar speech gaf en het ontzettend ging sneeuwen in Stockholm, maar in IJsland vooral woei. Het was ook een week waarin de Spaanse bureaucratie één van haar gloriedagen beleefde, want ein-de-lijk zal ik mijn beurs van 1000 euro spoedig toebedeeld krijgen. En die is nodig ook.

Al weken ben ik bezig in contact te komen met Relaciones Internacionales van de Universiteit van Sevilla om het probleem dat mijn Nederlandse bankrekening niet ingevoerd kan worden in het systeem, op te lossen. Uiteindelijk had ik begin november al besloten voor vijfenveertig euro een retourtje Eindhoven-Sevilla te kopen om daar in januari een Spaanse bankrekening te openen, maar geheel tegen de verwachting in kreeg ik begin vorige week mail van een mevrouw van de Financiële Afdeling: zij heeft het opgepakt en het voor elkaar gekregen dat ik ergens binnen nu een maand de beurs op mijn Nederlandse rekening gestort krijg. Hoezee!

week11-2

Verder was het, net als de week ervoor, niet een heel bijzondere week. De verkiezingsuitslag in de Verenigde Staten kwam natuurlijk bijzonder onverwacht (en ongewenst), maar gelukkig is de wereld niet ingestort en zijn ze op de beurzen naar aanleiding van Trumps economische beloftes flink gaan bellenblazen. Het is wachten tot die bubbel natuurlijk gaat barsten en dan mag de eerste vrouwelijke president van de VS de rotzooi van een uiteengevallen NAVO, een Groot-Rusland en een onomkeerbaar broeikaseffect gaan opknappen.

Enfin, de komst van Sinterklaas was een welkome afwisseling op al het doemdenken. De zwartepietendiscussie is gelukkig redelijk aan me voorbij gegaan hier in het verre IJsland, net als vorig jaar in Spanje. Erg welkom was ook het Sinterklaas-voedselpakket dat ik van het thuisfront in Nederland opgestuurd had gekregen: kruidnoten, pepernoten, schuimpjes, chocoladeletter en nog wat andere typische Nederlandse dingen (rookworst!). Overigens liggen hier in de IJslandse supermarkten ook Pebernøden uit Denemarken, die eigenlijk kruidnoten zijn. Maar dat geheel terzijde.

Zaterdagmiddag had ik, na het zien van de intocht, de dringende behoefte om even te gaan shoppen in het winkelcentrum buiten het centrum. Ondanks dat die beurs in het vooruitzicht ligt, op een glas bij de Tiger na vooral veel gekeken, gekeken en niet gekocht. Op de terugweg naar huis ook nog even voor het eerst de kathedraal van Reykjavik binnengewandeld… Want met nog slechts drie weken te gaan, begint de tijd te dringen om ook de highlights van Reykjavik zelf af te kunnen vinken. Dat kan trouwens in één dag.

Zaterdagavond was het tijd voor een drankje met wat ander uitwisselingsvolk. Precies toen ik bij het pinautomaat stond besloot de rits van mijn winterjas niet meer in beweging te komen (héél fijn als je je portemonnee in je binnenzak hebt) en dus moet ik het de komende drie weken met m’n tussenjas doen of met de knoopjes van m’n winterjas… Desalniettemin hoop ik nog altijd heel erg dat het hier gaat sneeuwen! Nog maar drie weken… Het zal toch wel?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s