#IkVertrek | Van een leien dakje

Heb je afgelopen donderdag naar Ik Vertrek gekeken? Opeens was het er weer, zoals zo vaak bij Ik Vertrek. Het is ook niet altijd gezegd dat er volgende week weer een aflevering komt, want Ik Vertrek is zoals een vriend die je pas belt als je een kaartje over hebt. Het programma bij uitstek als het ene primetime-programma al afgelopen is maar het volgende pas over een week of wat begint. Maar wat was het eigenlijk voor aflevering?

Na elf jaar Ik Vertrek, begint het eigenlijk te goed te gaan met de deelnemers aan het programma. Zo ook met Marleen en Frans, die een oude boerderij om willen bouwen tot een chambre d’hôtes, maar dan wel met een vegetarisch menu. Om te beginnen spreekt Marleen al vloeiend Frans voordat ze weggegaan. De kans op hilarische miscommunicaties bij de bakker en met de buren is dus al gelijk verkeken, zeker omdat Frans, die helemaal geen Frans spreekt, besloten heeft om de komende tien jaar Marleen het woord te laten doen.

Het huis in Almere is al verkocht en het enige sprankje hoop op een klein beetje leedvermaak, is dat het koopcontract van het huis in Frankrijk nog niet rond is. Eenmaal in Frankrijk – zonder honden, zonder kinderen en zonder opwarmmaaltijden van de Chinees – blijkt ook dat koopcontract een storm in een glas water en voor een luttele 75.000 euro kopen de twee een gigantische boerderij mét de antieke meubels inbegrepen, want juist daar was veel over te doen geweest.

Tja, het dak van de schuur lijkt het niet lang te gaan redden, maar verder ziet het er prima uit. Na even wat zoeken en prutsen met de boiler is er zelfs warm water en met een bak oploskoffie op kan het klussen beginnen. Marleen en Frans weten eigenlijk niet zo goed wat ze dan precies willen doen en al helemaal niet in welke volgorde, maar wat ze in ieder geval weten is dat ze veel willen doen… En dan blijken ze dat ook nog eens te kunnen! Het duurt alleen wat langer dan voorzien, maar het budget is tegen goed Ik Vertrek-gebruik in ruim ingeschat en dus is van financiële donderwolken allesbehalve sprake. Jammer.

Nee, het enige waar Marleen en Frans zich over hoeven te bekommeren is het doucheputje van de douche in de gîte. Even lijkt er sprake van dat Frans terug naar Nederland moet voor een ander doucheputje, maar uiteindelijk kan de gîte, oftewel gastenverblijf, slechts twee maanden later dan gepland met een Frans doucheputje worden opgeleverd. En er zijn ook gasten vrienden die van dat doucheputje en de rest van de gîte gelijk gebruik van willen maken! Gelukkig maar, want ooit zullen ze er toch hun brood mee moeten gaan verdienen.

Het zijn realistische mensen, die Marleen en Frans. Ze zien zelf ook wel in dat al die chambres nog te bouwen voor het volgende seizoen een lastige klus wordt en dat eerst dat dak gerepareerd moet, maar blijven ook dromen van een moestuin en een zwembad. Het ging goed bij Marleen en Frans en ik hoop ook dat het ze goed moge blijven gaan… En dat de volgende aflevering er weer één moge zijn met oplichters van makelaars, wurgcontracten, afgewaaide daken, gesprongen leidingen en financiële misère. Ja toch?

“Ik Vertrek: Marleen en Frans.” AVROTROS.  10 nov. 2016.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s