#IJsland | Vika tíu

Het was de week van Harry Potter, het was de week van het walvis eten, maar bovenal de week van vallen en opstaan. Maandagochtend kwam ik vanuit Canada, in de vroege ochtend aan in een regenachtig Reykjavik. Bij thuiskomst was het slapen na een snel ontbijt helaas niet van lange duur: om half drie had ik een overleg over de presentatie die ik de volgende week geven zou en om drie uur moest ik óók nog twee lessen van anderhalf uur geven op de universiteit.

Tegen alle verwachtingen in wist ik me ondanks het slaapgebrek aardig door de Spaanse verleden tijden, die voor die dag op het programma stonden, heen te slaan. ’s Avonds had ik nog energie voor tien en, tja, dat is nu precies hoe een jetlag werkt… Dinsdag had ik gelukkig de hele dag om mijn ritme enigszins te herprogrammeren, maar dat kon niet verhinderen dat ik me de dagen daarna toch nog behoorlijk moe voelde en hier en daar een middagdutje nodig had.

Vrijdag stond er weer een op de universiteit te geven les op het programma en die ging behoorlijk minder dan die van maandag. Het was een les die ik vrijwel helemaal zelf in elkaar geknutseld had, maar ook nu bleek weer dat het soms beter is om terug te vallen op iets wat al eens door iemand anders gebruikt is. Enfin, gelukkig geeft lesgeven me altijd energie, of het nu een slechte of een goede les was en al met al was ik blij dat het weekend was.

Vrijdagavond besloot ik eens over de Laugavegur te struinendé winkelstraat in Reykjavik, en gewoon hier bij mij om de hoek. De straat is inmiddels gehuld in kerstversiering en –verlichting die de permanent gevestigde kerstwinkel steeds minder uit de toon doen vallen. In de boekenwinkel besloot ik nog eens naar de kelder te gaan om bij de IJslandse Harry Potter-boeken te kijken: het idee om er één te kopen speelde al een tijdje in m’n hoofd, maar bij het gebrek aan een inkijkexemplaren had ik het tot dan toe niet gedurfd. Maar die vrijdag, lag er wel één ter inzage en omdat ik er meer van begreep dan ik gedacht had, kocht ik voor maar liefst dertig euro het tweede deel: Harry Potter og Leyniklefinn. 

Dat Harry Potter-boek was een cadeautje voor mezelf, maar zaterdag vierden we de dertigste verjaardag van m’n Spaanse huisgenoten.’s Ochtends stond haar broer als verrassing op de stoep (met strik!) en ’s avonds aten we met een bont gezelschap in het steakhuis. Vooralsnog had ik geen IJslandse delicatesse op en dus besloot ik een walvissteak van dwergvinvisvlees te bestellen. Niet goedkoop, wel bijzonder, iets te rauw naar mijn smaak maar wel lekker! Uiteraard had ik even gecheckt van tevoren of de dwergvinvis niet bedreigd is en dat bleek, zoals ik ook wel verwacht had, van niet. Als tegenwicht maakte ik zondagochtend zelf een Nederlandse delicatesse klaar: wentelteefjes. Heerlijk!

O, en dat IJslandse Harry Potter-boek? Dat is nog altijd ongeopend gebleven…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s