#IJsland | Vika tvær

Weer een week voorbij. Het voelt alsof er van alles gebeurt dat langs mij heen gaat. Zo kreeg ik vrijdag een mailtje van m’n tutor of ik al mijn voorlopige identiteitsnummer had gekregen van de universiteit. Ehm… had ik die al moeten krijgen dan? Ik was al wel naar het Nationaal Register van de IJslandse overheid gegaan, waar bleek dat het vier weken kon duren. Dat ik óók naar de studentenadministratie moest om een voorlopig nummer te krijgen, was mij nooit verteld dan wel volledig ontschoten.

Die vrijdag was ook mijn eerste stagedag op de universiteit. Terwijl de lessen op de middelbare school grotendeels in het IJslands zijn, zijn de lessen op de universiteit in het Spaans. Een aangename afwisseling. Zeker net zo afwisselend was een filmavondje met een paar mensen die ik een paar dagen eerder had ontmoet. Het werd de horrorfilm The Conjuring op de zolder van één van de residenties.  Wel, ik was blij dat er toevallig nog iemand via het park terug naar huis moest die nacht.

Het weekend stond bol stond van goede voornemens, maar eindigde uiteindelijk in een zeventwintig uur durende vrijetijdsbezigheid. Ik zou m’n portfolio van de stage in Sevilla afmaken, ik zou een begin maken met het portfolio voor m’n huidige stage en ik zou gaan schoonmaken. Uiteindelijk naar de IKEA te gaan om een droogrek te kopen zodat ik in ieder geval fatsoenlijk de was kon doen. Drie uur later was ik weer thuis, maar in afwachting van de wasmachine was ik niet aan het studeren, maar een serie aan het kijken op Netflix. Een serie die ik al gezien had, bovendien. Complete tijdsverspilling.

De avond was in principe nog lang genoeg om het tij te keren, tot ik besloot om te beginnen aan een nieuwe serie: Orphan Black. Uiteindelijk heb ik in zes dagen tijd vier seizoenen van elk tien afleveringen met elk een duur van veertig minuten gekeken. O ja, tussendoor ging ik naar stage, volgde ik m’n eerste twee colleges IJslands op de universiteit én heb ik helemaal zelfstandig m’n eerste les gegeven op de middelbare school omdat de docent onverwachts naar een begrafenis moest. En het ging nog goed ook.

De lessen IJslands zijn gelukkig heel vrijblijvend, maar het is wel één van de ingewikkeldste talen is waar ik tot nu toe mee in aanraking ben gekomen. Ik ben nooit een fan geweest van naamvallen, en tijdens de eerste les bleek dat in het IJslands zelfs  eigennamen naamvallen hebben! Zo zeg je in het IJslands “Jij bent Svava” en “Ik ken Svövu”. Gelukkig is het halen van het vak stykki af köku.

Ook cijfers veranderen al naargelang de naamval. En dus is “tveir” weliswaar “twee”, maar is “week twee” weer “vika tvö”.

Met inmiddels een nieuw weekend voor de boeg is het opnieuw tijd voor goede voornemens. Alles wat vorige week nog af kon, móet dit weekend af. Één ding kan ik in ieder geval afstrepen: Orphan Black. Het was te spannend en ik was te ongedisciplineerd om het bij één aflevering per avond te laten. Echt, soms zou ik willen dat ik wél die discipline had.

Advertenties

2 gedachtes over “#IJsland | Vika tvær

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s