#IkVertrek | Vogelvrij in Hongarije

Irma loopt op een willekeurige dag een rondje met Karel in de wandelwagen. Ze is getrouwd met Sjaak, met wie ze al een heel tijdje woont in Tweede Exloërmond. Spoedig zal ze het Drentse dorp inruilen voor het Hongaarse Drávafok, om daar een minicamping voor mindervaliden te beginnen. Het wordt een massale verhuizing, want naast Karel, gaan ook Janneke, Tommie en Loki mee. En nog een stuk of twintig andere papegaaien.

Op goede zondagmiddag besloten Sjaak en Irma, na de zoveelste envelop met zorgkosten en belastingafschriften op de mat, het web af te struinen voor een leuk boerderijtje in het buitenland om een camping voor mindervaliden te beginnen. Ze stuiten op wel één foto van een boerderij van 7000 euro in Hongarije, een land waar ze overigens nog nooit geweest zijn, en binnen anderhalf uur hebben ze er een optie op genomen. Als de tijd is aangebroken om het contract te tekenen, reizen Irma en Sjaak voor het eerst in hun leven af naar Hongarije.

In principe moeten ze van de Nederlandse makelaar eerst tekenen, voordat hij de boerderij en het perceel laat zien. Gelukkig zijn Sjaak en Irma nog net zo naïef dat ze niet éérst te gaan kijken. Desalniettemin tekenen ze 24 uur later een Hongaars contract waar ze niets van begrijpen en worden ze de eigenaren van een perceel dat veel kleiner blijkt te zijn dan was voorgespiegeld, en een bouwval waar zelfs de ratten niet in willen wonen uit angst voor instortingsgevaar. De Nederlandse makelaar lacht buiten beeld in zijn vuistje.

Nadat Sjaak en Irma hun ideeën voor de minicamping kenbaar hebben gemaakt aan de burgemeester en er onder de lokale bevolking schamper gegniffeld wordt om de zoveelste West-Europeaan die zijn heil zoekt in Hongarije, keren de twee voorlopig terug naar Nederland om de verhuizing te regelen. Als Irma alvast vooruit gaat met de teckels Koos en Luna, blijkt de bouwval met geen mogelijk warm te stoken. En als het gaat regenen, blijkt tot overmaat van ramp ook het dak nog eens lek.

Irma betrekt daarom een huurhuisje verderop. Daar heeft ze geen last van lekkage, sterker nog: er is helemaal geen stromend water. Er is wel een buiten-wc, een zeer primitief gaspit en en douchen kan alleen bij de gratie des burens. Na al het afzien in haar eentje, is ze dolblij om na Sjaak weer te zien. Nu kan ook het klussen eindelijk beginnen. Sjaak gaat weliswaar drie keer door z’n rug en valt ook nog een keer door het plafond, maar slikt dan gewoon een morfinepil of drie en gaat onverminderd door.

Het nieuwe dak kost uiteindelijk 10.000 euro, maar of daarbij ook de dakpannen inbegrepen zijn die Irma had besteld om als servies te gebruiken, blijft onduidelijk. Volstrekt onduidelijk is ook waar het idee vandaan komt om een vakantiehuisje te kopen voor nog eens 7000 euro (je zorgverzekering opzeggen biedt kennelijk een geheel nieuw financieel perspectief). Met bloed, zweet en tranen lukt het Sjaak, die meer en meer op een vogelverschrikker begint te lijken, om nog voor het hoogseizoen de vakantiewoning op te leveren en te verhuren.

Door alle ontberingen is er van de mindervalidencamping nog altijd niets gekomen. Is dat eigenlijk wel een goed idee? Sjaak en Irma besluiten het roer om te gooien en volgend jaar niet een camping voor mindervaliden, maar voor “gay-mensen” te openen (travestieten uitgezonderd want daar moet Sjaak niet van hebben). Volgens Irma zijn “gay-mensen” hele aardige mensen, over het algemeen. Maar of de Hongaren daar ook zo over denken? Ach, als Irma en Sjaak maar gelukkig zijn! En dat zijn ze.

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s