#IJsland | Dag einn

Daar zit ik dan. Op een matras. Met een hoofdkussen dat ik vanochtend toch nog mee kon nemen, nadat ik vijf uur voor vertrek nog een koffer had bijgeboekt. Het plan was namelijk om eerst gewoon twee weken naar IJsland te gaan, een kamer te vinden en dan ofwel definitief naar huis te komen als ik geen kamer had gevonden, ofwel tussendoor naar huis te gaan om spullen te halen die ik alleen nodig zou hebben als ik wél een kamer had gevonden. Om ook te voorkomen dat ik twee weken lang met allerlei zooi zou lopen leuren…

Maar een dag voor vertrek, in de namiddag, kwam alles in een stroomversnelling. Een kamer die eerst vergeven leek, kwam nu toch vrij. Weliswaar pas per twaalf september, maar het heugelijke nieuws is: ik héb een kamer. En voor een heel schappelijke prijs in hartje Reykjavik. Oké, het is een oud huis en, oké, ik zal moeten wennen aan de gele vloerbedekking, het schuine dak en het kleine dakraampje zonder uitzicht.

Doordat ik opeens wél uitzicht op een kamer had, kon er opeens ook wel meer mee. Pas op het laatste moment dacht ik ook aan m´n winterjas. Dat zou toch eigenlijk het eerste moeten zijn waar je aan denkt als je naar IJSland gaat? Enfin, überhaupt was dit mijn eerste vlucht die in noordwaartse richting vanuit Nederland vertrok. For the record: 29 vluchten gingen deze vlucht voor met als bestemming of vertrekpunt Spanje, Frankrijk en Italië. En nu dus opeens IJsland.

Vanochtend ben ik uitgezwaaid door m´n moeder, m´n broer en m´n opa en oma op Schiphol. Hoewel het ook alweer de derde keer was dat ik naar het buitenland “verhuisde”, was het ook deze keer weer vreemd. Zeker omdat ik het land zelf ook helemaal niet kende, en nog steeds niet ken. Hoe laat eten IJslanders? Waar haal je je brood? Hoe moet je elkaar begroeten? Mag ik ervan uitgaan dat iedereen Engels kan of is het wel zo beleefd in het IJslands proberen te beginnen?

Het matras waar ik nu op zit, ligt in een kamer die tijdelijk even niet bezet is. Tijdelijk in de zin van één nacht. Waar ik morgen slaap, is nog niet helemaal duidelijk. Hoogstwaarschijnlijk wel op dit matras, maar dan ergens anders in dit huisje, dat in december zal worden omgebouwd tot een AirB&B waar men per nacht net zoveel aan kan verdienen als ik per week betalen moet. En geef ze eens ongelijk.

Inmiddels geeft de klok op m´n laptop aan dat het 23:07 is. Zo voelt het ook, maar vanwege het tijdsverschil is het hier toch nog 21:07 en laat de schemering sowieso nog wel even op zich wachten. En zo zullen er nog wel veel meer dingen waar ik aan zal moeten wennen. Bijvoorbeeld dat een brocolli 4,50 kost, er geen McDonald´s is en je het gevoel hebt in een permanent kerstdorp te wonen. En ik dus niet een jetlag van twee uur, maar van een heel seizoen heb…

Foto: landschap tussen het vliegveld en Reykjavik (genomen vanuit de bus)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s