#Sevilla / #Marrakesh | Week 34/35

De voorlaatste week hier in Sevilla was in vele opzichten een bijzondere week, niet in de laatste plaats omdat ik het grootste gedeelte van de week niet in Sevilla, maar in Marrakesh was. Tot en met dinsdag was ik vooral bezig met het inpakken, zowel voor Marrakesh als voor het huiswaarts keren naar Nederland, maar ook moest er een presentatie over een half af werkstuk gegeven worden dinsdagmiddag.

Onderweg naar de universiteit die dinsdag, fietste ik voor de laatste keer vanuit huis langs het Plaza de España, toch een bijzonder moment. Na de presentatie ging ik gelijk door naar het vliegveld om voor het eerst in m’n leven de Europese grens over te gaan, naar Marokko. Een land dat ik nagenoeg niet kende en waar ik, door alle verhuistoestanden en werkstukperikelen, ook niet tot in de puntjes op voorbereid was. Ik zou me wel laten leiden door m’n prille reizigersinstinct, dacht ik…

Maar als je dan ’s avonds in het donker aankomt op het plein, met een lege telefoon en een reserveringsbevestiging met een nietszeggend adres en slechts de wetenschap dat je links moet aanhouden, begin je je af te vragen of iets meer voorbereiding dan alleen het bekijken van Google Maps voor vertrek, toch niet handig was geweest. Gelukkig is geen Marokkaan beroerd om je helpen de weg te wijzen, maar daar willen ze natuurlijk wel geld voor zien. Desalniettemin was de beste man die me naar het hostel leidde tevreden met een muntstuk van 10 Dirham, nog minder dan een euro. So far, so good.

Ook op het weer was ik niet al te best voorbereid: ik had het weer een week van tevoren opgezocht en gezien dat het rond de vijfendertig graden zou worden. Dat bleek heel anders uit te pakken: bewolking, regen, hagel zelfs. Die dag bracht ik dan ook vooral door in het hostel, dat behalve een zwembad ook mooie, traditionele Marokkaanse patio’s en zithoeken had en een bezienswaardigheid op zich was. Gelukkig had ik vanuit culturele overwegingen wel een driekwartsbroek en meer shirts dan hemdjes ingepakt, maar praktisch was het niet.

Donderdag klaarde het weer op en was ook het moment aangebroken om enkele bezienswaardigheden te bezoeken. Hoewel de vijfendertig graden niet gehaald werd, kon ik de voorlaatste dag ook nog op een ligstoel van de zon genieten. Ik heb veel moois gezien, maar na een bezoek aan het prachtige Bahia-paleis, raakte ik hopeloos verdwaald in de nauwe straatjes en belandde ik in een buurt waar geen toerist te bekennen was (over het algemeen geen goed teken). Ik besloot uiteindelijk hulp aan te nemen van een jongen, wat me na wat lastigdoenerij wel 50 Dirham koste, oftewel een kleine vijf euro… Enfin…

Aanstaande zondag verschijnt de reisenzie van Marrakesh, waarin ik wat meer vertel over waar je heen en waar je niet heen zou moeten gaan! Kijk voor foto’s alvast op instagram.

Zaterdagochtend bezocht ik nog twee musea en gaf ik de 25 Dirham die ik nog over had al afdingend uit te geven in de vele kleine winkeltjes, de zogenaamde souks. Een hele ervaring (en een tajine) rijker, stapte ik een paar uur later weer in de bus richting het vliegveld. Tijd om naar huis te gaan…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s