#Sevilla | Week 29/35

Zakdoeken vol snot, tientallen pagina’s wegleesliteratuur en vele liters thee met honing verder, ben ik eindelijk van die loopneus af. Het was al best een unicum dat ik nog geen één keer ziek was geweest de afgelopen negenentwintig weken, dus het moest er een keer van komen. De halve wereld om me heen was toch al ziek geworden door de af en toe toch frisse wind als je dacht dat je geen jas aan hoefde te doen, of doordat je toch langer in de stad bleef hangen en ’s avonds op de fiets best een sjaal had kunnen gebruiken.

Zondag, nadat R., mijn logé gedurende de eerste helft van de week, en ik de laatste processie hadden gezien, gingen we ter afsluiting van de Semana Santa samen met onze Franse Erasmus-vrienden A. en A. tapas eten. Vervolgens vlog de dagen echt voorbij en voor ik het wist had ik opeens een ticket naar Valencia geboekt (volgende week!) was het alweer woensdag. Het was ook dus de hoogste tijd voor wat gezamenlijke sightseeing en gingen we naar de Romeinse ruïnes van Itálica in Santiponce, want daar waren we beiden nog niet geweest.

In de bus zat ook een ouder reisgezelschap en wij dachten er goed aan te doen uit te stappen toen zij dat ook deden, aangezien wij niet precies wisten welke bushalte het was. Dat bleek niet bijster verstandig, want we kwamen uit bij een klooster en niet bij de ruïnes zo’n twintig minuten lopen verderop. De entree van de historische site was gratis en dat meer was het ook zeker niet waard. Omdat de arena verderop, in Santiponce zelf, gesloten bleek wegens renovatie (zal je altijd zien), konden we ook het klooster bezoeken en dat bleek een stuk indrukwekkender en mooier dan we op voorhand hadden gedacht!

A. en A. hadden ons voor die woensdagavond uitgenodigd om (opnieuw) tapas te gaan eten en later die avond met nog meer gezelschap een drankje te doen. Het was gezellig, maar we lagen daardoor veel te laat in bed, gegeven de tijd dat R. de volgende ochtend het vliegtuig moest halen. Inmiddels voelde ik donderdag al een keelpijn opkomen, bij mij meestal de voorbode is van ziek worden, maar desondanks ging ik donderdag toch naar een afsluitende bespreking voor een vak en stond ik vrijdag gewoon les te geven (ging niet al te best, enfin). Want docenten, die kunnen niet ziek zijn.

Vrijdag werd ik jammerlijk slachtoffer van een 1 april-grap, iets wat normaal gesproken in Spanje niet aan de orde is, behalve in de les van Interculturele Factoren. We kregen een onverwachte toets voorgeschoteld die 50% mee zou tellen. Opdracht: vertel alles over de video’s of artikelen die je gedurende de cursus tot nu toe hebt toegestuurd gekregen. Gelukkig was het een grap, anders was ik nu jammerlijk gezakt. Diezelfde vrijdagavond had ik ook nog een gezellig feestje van C. en dat moet, mede doordat er binnen gerookt werd (blegh), de genadeklap geweest zijn waardoor ik het weekend vooral snotterend heb doorgebracht. Enfin.

 

Advertisements

2 gedachtes over “#Sevilla | Week 29/35

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s