#SemanaSanta | Het Ochtendgloren

Goede Vrijdag, de ochtend gloort aan de oevers van de Guadalquivir. De Torre Sevilla is in dichte mist gehuld en op de achtergrond klinkt aldoor het geluid van het koffieapparaat van het tentje op de hoek. Zittend langs de weg over Isabel II-brug, die in de volksmond gewoon Puente de Triana heet, doopt menigeen een churro in een goedkoop plastic bekertje met waarschijnlijk veel te slappe chocolademelk. En dat allemaal in afwachting van een processie zoals vele andere, maar toch anders.

Het zwaartepunt van de Semana Santa ligt op Witte Donderdag en Goede Vrijdag. In het Spaans worden die niet Jueves Blanco en Buen Viernes genoemd, maar gewoon Jueves Santo en Viernes Santo. Heilige Donderdag, Heilige Vrijdag. Het zijn traditiegetrouw vrije dagen voor de Spanjaarden en als het niet voor de Semana Santa was geweest, had je je af mogen vragen waarom er zoveel volk op straat was bij het krieken van de dag. Maar op Goede Vrijdag is er La Madrugada: de processies van het ochtendgloren. En natuurlijk kom je daar vroeg je bed voor uit.

Als de kerkklokken hun twaalfde uur slaan en de Goede Vrijdag, en daarmee het lijden van Jezus Christus inluiden, vertrekken op verschillende plekken in de stad de nachtelijke processies. De kou weerhoudt enkele zielen er niet van om met blote voeten de koude kasseien van de binnenstad in een traag tempo te bewandelen. In het holst van de nacht roeren kaarsen zich vervaarlijk langs de puntmutsen van de processielopers en druipt het kaarsvet langs hun handschoenen op de straten.

Te zesder ure schrijdt de processie van De Stilte voorbij de Giralda, de toren van de imposante kathedraal. Vroeger was het een marionet van een moskee, nu is het vooral een toeristische attractie waar menig buitenlander zijn beklag doet over hoe ver het nog naar boven is. Sommige processies worden vergezeld door vrouwen die de Heilige Maagd Maria toezingen, maar zo niet de processie van De Stilte. De processie heeft zelfs geen trommels of trompetten om hen de strijd tegen de slaap en de kilte van de kou te helpen trotseren.

De broederschap van de Hoop van Triana heeft al ruim negen uur lang voortgeschuifeld door de smalle straten van de Sevillaanse binnenstad als zij het churrotentje met het aldoor klinkende koffiezetapparaat passeren. Onder het praalwerk met het kruis zwoegt een twintigtal man om het praalwerk voort te duwen naar hun kerk. Ze hoeven alleen nog maar de Puente de Triana over om weer weder te keren naar hun kerk. Maar ze zijn moe, ze zijn versleten. Elke twintig meter stoppen ze weer en eerder dan hen lief is het weer tijd om verder te gaan. En dan stoppen ze weer. Op hun goede vrije dag.

Bekijk hier de vlog van La Madrugada

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s