#Sevilla / #Algarve | Week 24/35

Aan het begin van de week had ik niet gedacht dat ik aan het eind van de week drie dagen in Portugal zou zijn. In een opwelling en misschien wel een vlaag van verstandsverbijstering, besloot ik een hostel in Lagos te boeken. Ik zou met de bus van Sevilla naar Ayamonte reizen, overvaren naar Vila Real de Santo Antonio en vanuit daar verder met de trein. Maar hoe kwam ik opeens tot die beslissing?

Maandag had ik m’n voorlopig laatste werkstuk ingeleverd en dinsdag een les Spaans gegeven. Het werkstuk was best oké, de les over de Spaanse groenten (die ik ook daadwerkelijk naar de les had meegenomen) was ook meer dan geslaagd, maar ik had desondanks simpelweg behoefte aan wat lucht. Oorspronkelijk lag al in de planning om het lange weekend van 27-29 februari langs te gaan bij m’n opa en oma, die op vakantie zouden zijn in Monte Gordo in de oostelijke Algarve. Dat plan kwam op losse schroeven te staan toen er een maand geleden mijn opa ziek werd (en inmiddels ook weer aan de betere hand is). En dus trok ik een oud plan uit de kast: Lagos.

“The affectivity of fruits and vegetables”

Toen ik eenmaal geboekt had, besloot het weer echter een andere wending te nemen. Donderdag, precies op de dag dat ik besloot naar een supermarkt te gaan waar de bus bepaald niet voor de deur stopt, goot het bakken uit de hemel. Vrijdag werd het niet veel beter en ik zag mijn tripje naar de Algarve al in het water vallen. Maar, ik had me in die korte tijd er tóch te veel op verheugd om niet te gaan, en zo ging ik zaterdagochtend al voor zonsopkomst en vrijwel onvoorbereid, richting het busstation van Sevilla, op naar Ayamonte. Het dorpje ligt aan de Spaanse zijde van de Guadiana, de rivier die de grens tussen het zuiden van Portugal en Spanje vormt en die je met een pontje kunt overvaren. Ondanks de scherpe ijzige wind, was het heel aangenaam om in Ayamonte rond te lopen en óók de overtocht naar Vila Real de Santo Antonio in Portugal was bijzonder.

De komende drie dagen komen er ook vlogs online!

Eenmaal op Portugese bodem, ging ik gedurende drie uur met trein dwars door de Algarve, langs met Nederlanders bevolkte oorden (“You have to make an overstep there”) als Monte Gordo, Tavira en Albufeira, met als eindbestemming Lagos. In eerste instantie viel de stad me wat tegen. Wat is hier eigenlijk te doen? Heb ik hiervoor acht uur gereisd? Kennelijk was ik vergeten waarom ik Lagos ooit op mijn verlanglijstje had gezet: de prachtige, adembenemende rotskust. De volgende dag heb ik echter strand voor strand mijn ogen uitgekeken en af en toe heerlijk zitten genieten van niets dan tegen de rotswanden kaatsende golven. Uiteindelijk heb ik er een hele middag lang rondgewandeld, met de vele instagramfoto’s als getuige.

Vrijdag komt er een reiscensie online over de stad Lagos en de Algarve!

Zondag, de derde dag, zette ik alweer de terugreis in via Portimão en Faro, maar niet voordat ik ’s ochtends nog één van de stranden in Lagos bezocht. Eenmaal in Portimão, bleek dát strand iets verder weg dan ik had gedacht en had ik een uur nodig om de zee te bereiken. Ik dacht slim te zijn door terug de bus te pakken, maar dat liep ondanks de vriendelijke hulp van een Duits ouder echtpaar uit op een fiasco en dus miste ik mijn trein naar Faro. Gelukkig was er óók nog een bus naar Faro, zodat ik ook daar nog tijd had om nog even rond te lopen, bij de McDonald’s een quasi-gezonde maaltijd naar binnen te werken en van een prachtige zonsondergang te genieten, alvorens ik rond zeven uur met een BlaBlaCar richting Sevilla vertrok. Doodop, en ook nog eens verbrand.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s