#Sevilla | Week 23/35

Ik was liever lui dan moe deze week. En nog steeds. Ik was praktisch te lui om m’n bed uit te komen en er ging geen dag voorbij of ik was pas rond tienen goed en wel opgestaan. Evengoed was ik te lui om naar bed te gaan als je dan maandag- op dinsdagnacht pas om half vijf ’s ochtends gaat slapen, komt het niet meer goed. Ik had me namelijk voorgenomen weer te beginnen vloggen, maar vond wel dat ik dan een nieuwe intro moest maken. En dat duurde iets langer dan ik had gedacht en puntje puntje puntje…

Enfin, de week begon met pizza (voor het eerst hier in Sevilla dat ik pizza eet) en eindigde met een keelsnoepje. Het was de week van m’n laatste twee college’s van het eerste semester en verder had ik bijna geen verplichtingen, behalve de lessen van het Practicum Total (het project met de studenten uit Hong Kong om aan elkaar les te geven en zo ervaringen uit te wisselen). Gelukkig maar, want als ik niet elke dag één uur ´s middags op de uni had moeten zijn, hadden de afgelopen dagen zo mogelijk nog minder productief geweest. Het leren van het verschil tussen een geaspireerde en een niet-geaspireerde klank tussen de “b” en de “p” in is namelijk bijzonder levensverrijkend, evenals het schrijven van Chinese karakters je een artistieke boost geeft.

Als je wil weten wat we zoal bij de lessen Chinees en Spaans doen, moet je zeker even naar de eerste weekvlog kijken die aanstaande woensdag online komt.

Het eerste semester is dan misschien voorbij, de deadlines zijn nog niet verdwenen. Zondagavond voor 00:00 moet ik nog een werkstuk inleveren over het Europees Referentiekader en tot op zaterdagmiddag had ik nog steeds niets op papier, omdat ik het interessanter vond om, naast het ellenlang monteren van een nieuwe intro, een blog te schrijven over de Vlaamse versie van Wie is de mol?, te werken aan m’n professionele website voor studiegerelateerde zaken (portfolio’s…), te skypen en te bellen met mensen in Nederland en de eerste Lord of the Rings-film te kijken. Want ja, ik ben één van de weinigen die nog nooit een LOTR-film in zijn volledigheid gezien heeft.

Vrijdagmiddag lagen er twee kaarten in de brievenbus én een briefje van de postbode dat ik een pakketje de volgende dag kon komen ophalen op het postkantoor. Een week geleden heeft mijn moeder een soort voedselpakket samengesteld met onder andere appelstroop (zalig!), pannenkoekenmix (altijd welkom), nasikruiden (want die waren ook alweer op) en Alpro Soja Cuisine om de in december van huis meegenomen Bobotie te kunnen bereiden. Het pakket was zo zwaar dat de postkantoormevrouw het nodig vond om het pakket nog eens te wegen, om vervolgens tot de conclusie te komen dat het pakket een luttele honderd gram onder de maximale toegestane hoeveelheid binnen het tarief woog.

Na zaterdagmiddag eindelijk aan het werkstuk gewerkt te hebben (hoezee!), was het ’s avonds weer tijd voor Wie is de mol? Mijn Mol zit er nog altijd in, maar nog nooit was ik zo onzeker of mijn Mol wel echt de Mol is. Enfin, over twee weken zullen we het weten.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s