Sevilla | Dag 13, 14 en 15

Je wordt op een zekere vierentwintigste september wakker en zodra je je mobiel aanzet (en in mijn geval is dat binnen een minuut), merk je dat je eerste levensbehoefte dringend in gevaar is: Internet. Na wat gepriegel, meermaals resetten en het uiteindelijk volledig uitschakelen van de router en die pas weer na een half uur aan te zetten, was de verbinding hersteld. Gelukkig maar, want ik moest voor de vijfentwintigste september mijn boeking voor Lagos in Portugal annuleren.

Het bleek onmogelijk om op acceptabele en betaalbare wijze ernaartoe te reizen. Reizen via blablacar was te onzeker, reizen met de trein gaat sowieso niet (verbazingwekkend genoeg is er geen treinverbinding van Sevilla naar het Portugese Faro, terwijl deze steden maar tweehonderd kilometer van elkaar verwijderd zijn) en bussen die in eerste instantie naar Lagos leken te gaan, bleken als bestemming Lagos in de provincie Málaga te hebben en niet Lagos in Portugal. En dus ga ik nu voor drie dagen naar het prachtige Cádiz om dáár het natuurverschijnsel van de superbloedmaan te bewonderen.

De vijfentwintigste september kon ik voor het eerst maken van de OV-fiets: Sevici. Voor een luttele dertig euro mag je meerdere keren per dag een half uur lang gratis gebruik maken van één van de vele stadsfietsen. Nu de ABN Amro mij kon vertellen dat ik het geld dat ik eerder aan Sevici ten onrechte verloren ben, terug ga krijgen, vond ik het tijd om het abonnement af te sluiten. En los van het feit dat niet alle fietsen even goed zijn en dat sommige stations vol of juist leeg zijn, is het ideaal!

Het is heerlijk als je ’s nachts na een drankje in de stad te hebben gedaan een fiets uit één van de vele stations kan grissen en zo naar huis kan fietsen. Je hoeft je geen zorgen te maken dat je fiets gestolen wordt of dat je in beschonken toestand je fiets niet meer kan terugvinden. En als je binnen dertig minuten weer thuis bent, kost het je niks. En anders kost het je slechts vijftig cent: nog altijd goedkoper dan de bus.

De dag die volgde was een langverwachte dag: de dag om naar de IKEA te gaan! Het was superdruk, waarschijnlijk enerzijds omdat er hier in de omgeving niet zoveel IKEA’s zijn, en anderzijds omdat Spanjaarden hebben volledig maling aan de richtingaanduiding in de IKEA. Daarnaast weigert zo’n beetje iedereen kinderen bij Smaland af te leveren, wat zorgt voor bizarre taferelen zoals kinderen op skateboards in de winkel (serieus!).

Wat wel een beetje jammer was, was dat we in principe met een groepje naar de IKEA zouden gaan. Heel mediterraans kwam er niemand opdagen, maar stiekem vond ik dat niet erg: ik kon nu staan en gaan waar ik wilde, eeuwenlang twijfelen of ik nu een sprei of een plaid zou kopen en een tweede ronde door de winkel lopen om alles wat ik toch niet wilde, weer terug te leggen, en alles wat ik toch wel wilde, toch mee te nemen.

IMG_20150926_201253_resized

De bijna volle maan kondigt zich aan met een prachtig gekleurde hemel.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s