Sevilla | Dag 6

Na een prachtige zonsopkomst voelde ik me vanochtend wat melancholisch. Gisteren al hadden we afscheid genomen van een supergezellige Nederlandse familie, vandaag was het aan ons om afscheid te nemen. Zowel zij als Buenos Aires, zij uit Düsseldorf en hij uit Birmingham zouden het hostel vandaag verlaten en respectievelijk inruilen voor een hostel in Portugal, een appartementje in Madrid en een hostel in Cádiz. En ik zou het hostel verruilen voor een goedkope, acceptabele kamer, iets buiten het centrum van Sevilla.

Ik ben niet goed in dit soort dingen. Afscheid nemen. Ik kan niet ontkennen dat ik enigszins heimweeïg ben aangelegd, maar contact met anderen kan dat meestal wel goed verhelpen. En als ik dan denk aan thuis, probeer ik me altijd maar voor te stellen dat ik ooit ook op het punt heb gestaan om te studeren in Groningen en feitelijk is Sevilla met het vliegtuig net zover als Groningen met de trein. En dan moet de NS je nog goedgezind zijn ook.

Kortom, afscheid nemen is nooit leuk en ik vraag me serieus af hoe mensen dat vroeger deden. Waarschijnlijk met brieven, waarbij je daadwerkelijk actief je best moest doen met elkaar in contact te blijven. Het is hoe dan ook bijzonder om te zien in hoe korte tijd je best wel een band met iemand kan opbouwen. De keuze voor het hostel, het land en de liefde voor het reizen spelen daarbij natuurlijk een belangrijke rol. De reisdrift spreekt altijd tot de verbeelding en verbroedert als geen ander. Bij het horen van al die verhalen over al die landen, kan ik niet wachten zelf ook die reizen te gaan maken.

Voorlopig voerde mijn reis niet verder dan een andere wijk in dezelfde stad en stapte ik met een grote koffer, kleine koffer, een rugtas en een biologisch katoenen schoudertas van de Albert Heijn in de tram naar het treinstation. Daar heb ik maar liefst veertig minuten gewacht op de trein naar het eerstvolgende stoptreinstation, waarvandaan het nog maar een paar honderd meter lopen was naar mijn nieuwe woning, ware het niet dat ik er straal voorbij liep en uiteindelijk een paar honderd meters terug moest lopen.

De contracten zijn inmiddels getekend, de eerste aflossingen betaald en diezelfde middag nog kwamen er twee meiden om ook hun contracten te tekenen. Heel toevallig blijken zij dezelfde studie te gaan doen als ik, wat enerzijds ideaal is (op dezelfde momenten het druk hebben, opdrachten met elkaar bespreken, enz.) en anderzijds betekent dat je elkaar soms bijna de hele dag zult zien. Gelukkig is er in Sevilla genoeg te doen om níet in het appartement te zijn. Bovendien is mijn bureautje voor de Spaanse medemens gemaakt en kan ik daar niet echt fijn aan werken, dus zal ik dan toch naar de aangenamere universiteitsbibliotheek gaan.

Het voelt gek om op het moment van schrijven in een andere kamer te zijn. Het enige wat ik van mijn eigen kamer meegenomen heb is het dekbedovertrek, dat overigens verrassend goed bij de gordijnen past.

Neem hier een snelle blik in mijn kamer!

IMG_20150917_081530_resized

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s