Sevilla | Dag 1

’s Ochtends wakker worden terwijl de krekels van zich laten horen, is mij niet vreemd. Daar hebben de vele kampeervakanties aan de Mediterannée wel voor gezorgd. Maar nog nooit werd mij deze ervaring gewaar in een stad: van buiten hoorde ik krekels, misschien wel vanaf de oevers van de Guadalquivir. Rond half tien was het tijd om uit de veren te gaan. Ik had me voorgenomen een wandeling door het centrum te maken.

De wandeling voerde langs het stadhuis, de prachtige kathedraal met de Giralda, het Alcázar en uiteindelijk via de universiteit (een prachtig oud gebouw dat vroeger dienstdeed als fabriek) naar het glorieuze Plaza de España. Op de terugweg naar het hostel liep ik langs de rivier, zodat ik ook een glimp kon opvangen van de Torrre de Oro en het Arenal. Nog nooit eerder heb ik zo relaxt rondgelopen in een voor mij  totaal onbekende stad: normaal gesproken is het in onbekende steden de bedoeling zo veel mogelijk binnen een kort tijdsbestek te zien. Zo niet nu: ik mag alle bezienswaardigheden verspreiden over maar liefst tien maanden.

Na deze stadswandeling, die veel afleiding bood, bleek toch al snel dat de eerste dag vaak ook de moeilijkste is. Vanmiddag schoot ik opeens in een kleine depressie, die zich uiteindelijk met Guadalquivir liet meevoeren naar de Atlantische Oceaan. Er waren meerdere zaken die bijdroegen aan deze kleine depressie, te weten:

  1. Het kamer zoeken gaat allemaal niet zoals gepland. Op voorhand had ik tien kamers uitgezocht die ik zou willen bezoeken. Donderdag, de dag van vertrek, bleek al dat sommige van die kamers niet meer online stonden. Eerder hoorde ik van een kamer dat deze pas vanaf november vrij zou komen, en van een andere kamer hoorde ik vandaag dat die al vergeven was en van alle andere kamers hoorde ik maar niks.
  2. De IKEA van Sevilla blijkt niet met Openbaar Vervoer bereikbaar te zijn. Dit is uiteraard een groot drama.
  3. Je hebt behoefte aan sociaal contact om bovenstaande te uiten en vraagt je af waarom je niet thuis bent.

Een stukje wandelen wil dan nog wel eens helpen en dus besloot ik – onder protest van mijn voeten die al genoeg te verduren hadden gehad – de rivier over te steken. Langs de rivier liet ik mijn gedachten meevoeren en besefte ik me eigenlijk pas hóe gelukkig ik mag zijn dat ik mijn zelfstandige leven heb mogen beginnen in één van de mooiste steden op aarde.

Precies eenzelfde periode heb ik doorgemaakt toen ik in Barcelona was. Je hebt nog niet direct contact met hostelgenoten, althans niet in de vorm van “laten we samen door de stad lopen”. In Barcelona ging het kamer zoeken ook niet gelijk van een leien dakje, maar uiteindelijk komt alles wel weer goed. Het feit dat ik dit hele proces van kamers zoeken in Spanje al eens meegemaakt heb, geeft de burger zeker moed. Bovendien ben ik ook niets te vroeg in Sevilla: de Universiteit heeft voor maandag last-minute een informatiebijeenkomst over de master ingelast.

IMG_20150912_162139_resized

Facultad de Filología, Sevilla.

Advertenties

Een gedachte over “Sevilla | Dag 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s