BCN Week #6 | Ik moest rennen want de wekker deed het niet

Het gebeurt me normaal gesproken nooit. Dat is deels te danken aan dat er thuis in Nederland altijd wel iemand is die me voor zoiets behoedt. Hier, niet echt: het noodlot sloeg toe en ik besefte het me pas toen ik m’n ogen open deed en zag dat er al wel heel veel licht mijn kamer binnendrong. Toen ik op m’n mobiel keek, zag ik… niks. Het scherm bleef zwart en dat kon maar één ding betekenen: hij was leeg. Kennelijk vergeten m’n mobiel in de oplader te doen. En een lege mobiel betekent ook een lege wekker.

Ik wist figuurlijk al hoe laat het was (té laat), maar pakte snel m’n tablet om te kijken of het überhaupt nog zin had om naar de universiteit te gaan. Tien voor half negen: ik had nog precies veertig minuten om op tijd te komen. Te laat komen is hier uiteraard geen ramp, behalve als je groepje een les moet geven aan de medecursisten. Ontbijten, douchen en zelfs tandenpoetsen was er niet meer bij; ik griste twee bananen mee en binnen tien minuten stond ik op het perron. Uiteindelijk was ik maar 20 minuten te laat op de universiteit. En uiteraard was ik niet de laatste die het lokaal binnen zou komen. Ik was zelfs niet de laatste van ons groepje…

ELE

Twee dagen later versliep ik me wéér. Afgelopen woensdag was de laatste dag van de cursus en die zouden we afsluiten met een etentje in de megataverne L’Ovella Negra in Poblenou. Geheel op z’n Spaans vond dat etentje pas plaats rond de klok van tien uur, en geheel op z’n Spaans – ook al was het zelfs voor Spaanse begrippen enigszins ongehoord – werd drie kwartier later onze bestelling opgenomen. Já, dat kan veel vrolijker, maar dat kan vooral veel sneller… Gelukkig was er sangria om het wachten wat draaglijker te maken en rond de klok van 11 konden we dan eindelijk eten: voor mij de geheel Spaanse “hamburguesa Tokio” met teriyakisaus.

ele3

Het plan was om aansluitend, rond de klok van één, naar discotheek Razzmatazz te gaan, maar uiteraard was het al over tweeën eer dat we binnen waren. Ik wilde niet al te lang blijven omdat ik de volgende ochtend een koffieafspraak had, maar gezien het feit dat er entreegeld gold en ik als zuinige Nederlander wel waar voor m’n geld wilde en het niet na een uurtje voor gezien wilde houden, lag ik uiteindelijk pas om half vijf in bed. De wekker had ik op half 9 gezet en ik had uiteraard gedriedubbelcheckt of ‘ie in de oplader zat…

De volgende ochtend hoorde ik vaag een alarmtoon. Twintig minuten nadat de wekker van half 9 was gegaan, sprong ik snel onder de douche, poetste m’n tanden, trok de kleding aan die ik gelukkig al klaar gelegd had, smeerde een boterham – die twee bananen waren immers de laatsten geweest – en baande me snel een weg naar het treinstation. Uiteindelijk was ik slechts vijf minuten te laat – volgens de Spaanse standaard is dat te vroeg – op de plaats van bestemming: Café Té Quiero aan de carrer de Diputació. Daar had ik een afspraak had met Ingeborg. Haar bedrijf, Brood en Tomaat, organiseert rondleidingen te voet en te fiets in Barcelona en voor haar website, barcelonainfo.nl, schrijf ik elke week twee blogs. Op dinsdag de Me Gusta’s, die op die website onder de naam M’agrada door het leven gaan, en de Pròxima Estació-serie: elke week een ander metrostation dat vernoemd is naar een persoon uit de Spaanse, Catalaanse of Barcelonese geschiedenis. Het was heel gezellig om elkaar te ontmoeten en onze ervaringen en toekomstplannen uit te wisselen.

tequiero

Die middag ging het prompt regenen en dus viel mijn plan om een Carlos Ruiz Zafón-wandeling te gaan doen letterlijk in het water. In plaats daarvan nam ik een kijkje bij een demonstratie tegen de onderwijshervormingen, waar ik één en ander gefilmd heb zelfs nog de kans zag een paar studenten te interviewen! Diezelfde avond genoot ik bij Taverna Amsterdam aan de carrer d’Aragó van een heerlijke studentenhap van boerenkool met worst voor slechts €7,50 en keek ik samen met notabene een Italiaan naar de wedstrijd Feyenoord-AS Roma. Het spelverloop van de wedstrijd was zo bizar dat je daar een hele blogpost aan zou kunnen wijden, maar laten we het erop houden dat de scheidsrechter betere dagen gekend moet hebben.

tavernamsterdam

Vrijdag ging ik op de thee bij Annebeth Vis, communicatieprofessional in Barcelona. Zij is naast journaliste ook schrijfster van het welbekende boekje 100% Barcelona. We hebben gesproken over een project waar ik eventueel aan mee zou kunnen werken. Ik zal er tegen die tijd wel wat meer over uitweiden, maar in ieder geval biedt het mij de gelegenheid m’n redactionele en zelfs journalistieke vaardigheden te kunnen oppoetsen. Het is grappig dat ik, toen ik vijf jaar geleden een studiekeuze moest maken, nog twijfelde tussen Journalistiek en Spaans. Wat toen de doorslag gaf, was de gedachte dat je niet per se Journalistiek hoeft te studeren om journalist te worden: er zijn immers vele wegen die naar Rome leiden als het om journalistiek gaat en de weg van de talenstudie is lang zo’n slechte weg niet. Het zou dus zomaar eens kunnen geschieden…

Toch is het werken met woorden, noch als vertaler, noch als journalist, geen vetpot en zal ik alsnog verder op zoek moeten naar een baan die brood op de plank brengt. Dat brood zal nog wel lukken, maar het liefst zou ik toch wel snel op mezelf gaan wonen hier in Barcelona en dat zit er zolang ik nog geen baan heb, niet in. Maar we geven de moed nog niet op! Een nieuwe week, nieuwe kansen.

Vond je deze blogpost leuk? Vergeet dan niet te liken en te volgen!

(En voor de bezorgde lezer: ik ben niet meer ziek, maar nog wel een beetje verkouden. Maar vandaag heb ik heerlijke digestivekoekjes gekocht bij de Lidl, dus mij hoor je nergens meer over.)

Advertenties

Een gedachte over “BCN Week #6 | Ik moest rennen want de wekker deed het niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s