BCN Dag #1 | Waarheen, waarvoor?

IMG_9173_B
Dream Cube Hostel, Barcelona

Goeie genade, vind je het goed als ik even m’n voeten ten ruste leg? Ik ben kapot! En ik ben nog maar net aangekomen. In Barcelona, welteverstaan. Niet als toerist, maar als nieuwe tijdelijke bewoner. Althans, de bedoeling is dat ik hier woonruimte zoek, m’n scriptie afschrijf, een cursus ga volgen voor nieuwe docenten Spaans en ondertussen zoek naar werk, zodat ik misschien nog wat langer kan blijven. Eh… ja.
Dus hier lig ik dan, in een slaapkubus, m’n eigen stapelbedstee in een hostel in de wijk Sants. Benen languit, tablet bij m’n benen en op m’n schoot een met USB aangesloten toetsenbord. Gewoon, een degelijk toetsenbord en niet zo’n miezerding waar je 3 keer op een letter moet drukken.

Vanochtend rond de klok van half negen vertrokken we al van huis, en een kleine drie uur later zwaaiden pa en ma en opa en oma me uit. Daar ging ‘ie dan, op weg naar Barcelona, God weet wat ‘ie gaat doet en voor hoe lang. Ik voelde me zoals een paar jaar geleden, toen m´n ouders en broer op vakantie gingen naar Salou en ik thuis achterbleef, om een dag later te vertrekken met een groepje bekende en onbekende mensen naar het Franse Taizé en pas een week later naar Salou te vertrekken. Al was ík nu degene die m’n ouders achterliet en is het ook niet bepaald de bedoeling dat we elkaar na een week weer zien.
Zou het hele proces zou zich weer halen…? De eerste paar uren denk je nog: als ik me nu bedenk, kan ik nog mee. Wanneer die mogelijkheid verstreken is, zit je eerst naar trein- en later naar vliegtickets te kijken om ze nog achterna gegaan. Het was niet zo zeer dat ik niet naar Taizé wilde, het was meer dat ik het gevoel om alleen achter te blijven totaal niks vond. Ook al zou ik na een week Taizé ook ik alsnog een weekje naar Salou gaan.

Eenmaal in Taizé voelde ik me weinig op m’n gemak. Het gemeenschapsleven dat zo geroemd werd, ervaarde ik toch vooral als een eenzaam bestaan. Ik had ook alle pech van de wereld dat ik het minst leuke vrijwilligerswerk had (iedereen werkt in Taizé ten behoeve van de gemeenschap), namelijk met slechts twee anderen de bevoorrading verzorgen (terwijl je normaal met een behoorlijke groep de keuken schoonmaakt of iets dergelijks).
Na drie dagen had ik het helemaal gehad en besloot ik na te gaan of ik met de trein alsnog richting Spanje kon. Ja, dat kon, maar dat was erg duur, en was het het bovendien allemaal wel waard? Zonde van het vliegticket dat al geboekt was, zonde van het verblijf in Taizé dat al betaald was, zonde van de ervaring bovendien. Uiteindelijk heb ik me over laten halen om te blijven en ik ben blij dat ik dat gedaan heb, maar het gevoel van “Wat dóe ik hier?” is die hele week niet meer weggegaan.

Twee uur later zette ik voet op Spaanse bodem en wachtte samen met een klein clubje op de koffers (wie neemt er nou een koffer mee naar Barcelona?). Hij was er zo, dat ellendige blauwe rotding van maarliefst 24,3 kilogram. Op naar het treinstation, wat trouwens nog een pokkeneind lopen is, als je erover nadenkt. Vergelijk dat eens met Schiphol: je gaat zo rechtstreeks van de centrale hal het treinstation in. Maar vanaf Barcelona Airport gaat er ook maar één keer per half uur een trein naar Barcelona (vergelijk dát maar eens met Amsterdam!). Ik stapte om – ik weet niet eens meer hóe laat – bij het treinstation Sants uit. En daar begon een helse tocht naar boven, met een koffer van 24,3 kilogram. Naar boven? Voor wie Barcelona niet (goed) kent: Barcelona loop vanaf de kust landinwaarts omhoog. Ga maar eens lopen van de Sagrada Familia naar Parc Güell: veel succes.
Helemaal warm en half bezweet kwam ik aan bij het hostel. Ik besloot nog even uit te rusten op een bankje op het pleintje voor de ingang, alvorens ik naar binnen zou gaan. Ik had namelijk al op de foto’s gezien dat er geen lift was. Gelukkig was de hostelier – gewoon een student die toevallig goed Engels spreekt – zo aardig even mee te helpen sjouwen. Ik had even tijd om te rusten, maar ook had ik met mezelf afgesproken niet elke dag buiten de deur te eten: dit is namelijk geen vakantie, dit is je nieuwe leven, Richard. Wat, in een hostel leven? Nee, wonen in Barcelona. Voor altijd? Nee, voor een paar maanden. Dus ging ik boodschappen doen bij de korte Engelsman. De zoektocht naar boter liep jammerlijk uit op een deceptie.

Later die middag was het de hoogste tijd om dus op zoek te gaan naar een kamer. Om 18:00 had ik een afspraak op de carrer Consell de Cent. Als je maar vaak genoeg door Barcelona loopt weet je op een gegeven moment hoe ver dat is. Net als dat een New Yorker weet hoe ver ‘ie moet lopen voor de 57th street. De kamer was een gedrocht. Er zat een raam in, maar dat was een raam naar de woonkamer. Ja, maar als je nou de deuren van de woonkamer en het raam van het washok openzet, dan krijg je gewoon frisse lucht, hoor! Nou, halleluja. De andere kamer had juist een heel groot raam, maar dat was ook echt het enige dat groot was. De eigenaresse vertelde ook nog eens dat mensen in de kleine kamers vaak doorschuiven naar de grote kamers… Een soort wachtlijst, dus…
Enfin, de française, die met mij een rondleiding kreeg, was net zo min onder de indruk. Onderweg terug naar het centrum beklaagden we ons nog over het zo grote aanbod aan kamers, maar de vaak zo barre kwaliteit. Getuige ook de derde kamer: die had helemaal geen raam. De keuken had wel een raam, precies tegenover het raam van de badkamer. Daartussen zat een schacht van een meter tussen, schat ik. Fijn hoor, het eten ruiken als je aan het douchen bent. Maar: de badkamer had in ieder geval een raam, hoezee!

Ik was kapot van al het lopen. Praktisch heb ik alleen voor het kamer bezichtigen gelopen van Sants (Plaça Francesc Macià) tot Drassanes. Terug nam ik de metro, vervolgens een boterham met tonijn en daar lig ik dan, in m’n stapelbedstee, met goede hoop dat de kamers van morgen me wél vrolijk tot stemmen. 🙂

Advertisements

Een gedachte over “BCN Dag #1 | Waarheen, waarvoor?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s