Wat is er geworden van… Hind?

Twee weken geleden sprak ik al uit dat Idols I uiteindelijk toch één van de succesvolste talentenjachten is gebleken. Hoewel (ondanks dat) veel mensen Hind als winnares van Idols I zagen, moest zij in de halve finale de strijd verlaten. Toch is Hind daar niet slechter van geworden, want in tegenstelling tot de finalisten Jim en Jamai, is Hind langere tijd actief geweest met het maken van platen. Om die activiteit te kunnen opmerken is een geavanceerde radar nodig, maar ik steek graag een helpende hand toe middels dit blog. Maar… niet voordat we haar eerste single nog eens beluisterd hebben.

Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik geen diehardfan van Hind ben, maar dit blog schrijf ik voor de gelegenheid terwijl de CD van haar album Crosspop in de CD-speler zit. Het was alweer een tijdje geleden dat het schijfje het albumhoesje mocht verruilen voor de CD-speler en ik was alweer bijna vergeten hoe goed album Crosspop ook alweer was. Het album kwam tot stand via fund raising, ook wel crowd sourcing, waarbij een artiest geld inzamelt via fans voor het maken van een plaat en daarmee als het ware een afzetmarkt creëert. Hind had binnen no-time het geld bij elkaar en bracht vervolgens een volledig naar haar eigen hand gezet album uit: Crosspop, een combinatie van in de eerste plaats pop, met minimale invloeden van onder andere Arabische muziek. De gelijknamige track op het album is een aardige weergave van wat crosspop is.

Er is geen album voorbij gegaan waarbij Arabische invloeden uit bleven. Het mag uniek heten dat Hind zich nooit onderworpen heeft aan het keurslijf van Idols en van Summer All Over Again tot nu altijd haar Marrokaanse roots in meer of mindere mate heeft gebruikt in haar muziek en videoclips. Echter lijkt haar muziek naar de achtergrond verdwenen voor het grote publiek. Sinds Summer All Over Again en het daaropvolgende Weak, haalde alleen Give Me A Sign en Your Heart Belongs To Me nog de Top 40, waarvan de laatstgenoemde het lied is waarmee Hind Nederland in 2008 op het Eurovisie Songfestival vertegenwoordigde. Ook zong ze de titelsong Morgen voor de jeugdserie Spangas. Daar heeft het voor Hind bij moeten blijven: haar crosspopnummers Don’t Leave Me Behind en I Want It  behaalden geen hitnoteringen.

Voor de Wie is de mol?-fans zal met name de deelname van Hind aan het seizoen van 2010 een nog redelijk frisse herinnering zijn. Dit seizoen speelde zich af in Japan en als mijn zogenaamde frisse herinnering nog intact is, moest Hind zo ongeveer halverwege het programma verlaten.

Kan allemaal zijn, maar wat doet Hind nu? Wel, het laatste wat ik muzikaal van haar vernomen heb dateert van begin 2013. In februari bracht Hind de single Make It Count uit, wat, denk ik, een voorbode was van een nieuw album. Make It Count tikte plaats 11 aan in de Single Top 100, maar wist niet de Top 40 binnen te dringen. Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en er is nog altijd geen nieuw album verschenen van Hind. Geld kan het probleem niet zijn, want ze vormt tegenwoordig een koppel met miljardair Marcel Boekhoorn. For the record: Hind is 28 en Marcel Boekhoorn 53. Make It Count.

Toch mogen we Hind geen verwijt maken dat ze op haar lauweren rust nu ze in love is met een miljardair. Hoewel er al een tijdje geen nieuwe plaat is verschenen, toert Hind wel langs de Nederlandse theaters. Al in 2011 gaf Hind bij Kees Tol in Toffe Gasten aan bezig te zijn met een theatershow voor te bereiden. Haar facebook kan ons bevestigen dat Hind nog steeds rondtoert. Haar facebook noch haar website biedt echter een speellijst aan: hoe we dus een theaterconcert kunnen bezoeken is een groot raadsel. Theater, hartstikke leuk natuurlijk, maar eigenlijk wil ik Hind weer op de radio horen. Ik heb het al eens eerder gezegd, maar als mensen het theater in gaan zijn ze veel lastiger om op de radar te houden. Dat gaat zeker op als er geen duidelijke speellijsten zijn en de toegankelijkheid van de theaterconcerten ernstig in het nauw wordt gebracht.

Dat Don’t Leave Me Behind, I Want It en Make It Count uiteindelijk niet de Top 40 haalden laat zich denk ik verklaren in de kwaliteit van de liedjes. Ik wil zeker niet beweren dat het slechte liedjes zijn, integendeel, maar mijn persoonlijke mening is dat er op Crosspop andere betere tracks stonden die het wellicht beter hadden gedaan voor het grote publiek. Opnieuw de vraag: hoe belangrijk is het om in de smaak te vallen bij het grote publiek? Zolang je schare fans groot genoeg is om muziek te blijven maken, ben je in zekere zin succesvol als artiest.

Mijn persoonlijke favoriet van het album Crosspop is Noise Of The Night, maar helaas heb ik dit nummer nergens op het wereldwijde web terug kunnen vinden. Spijtig, daar de Spaanse gitaar zo krachtig schittert in dit nummer. Mocht je nieuwsgierig zijn geworden: het album Crosspop is nog altijd te koop! Of je luistert natuurlijk gewoon op Spotify, waar je overigens ook haar volledig vergeten en ook in dit blog onbesproken gebleven album Half Way Home kunt beluisteren.

Bon, de CD-speler heeft net de laatste track van Crosspop ten gehore gebracht. Laten we dit blog toepasselijk afsluiten met Don’t Leave Me Behind.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s